الگوی کنش سیاسی ترامپ در دوره دوم ریاستجمهوری و امکانهای راهبردی جمهوری اسلامی ایران برای مقابله با آن | ||
| مطالعات راهبردی آمریکا | ||
| مقاله 5، دوره 5، شماره 1 - شماره پیاپی 17، تابستان 1404، صفحه 153-186 اصل مقاله (1.27 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.47176/asr.2025.1285 | ||
| نویسنده | ||
| محمد عبدالخانی* | ||
| دانشجوی دکتری علوم سیاسی، دانشگاه علامه طباطبائی (ره)، تهران، ایران. | ||
| چکیده | ||
| این پژوهش به بررسی سیاست فشار حداکثری در دوره دوم ریاستجمهوری ترامپ و امکانهای راهبردی ج.ا.ایران در مواجهه با این سیاست میپردازد. در این راستا با بهرهگیری توأمان از نظریه روان شناختی «شخصیت ریاست جمهوری» جیمز باربر و نظریه رئالیسم تدافعی، ازیکطرف به بررسی شخصیت و تبیین روانشناختی ویژگیهای رفتار سیاسی دونالد ترامپ و تأثیر آن بر تصمیمگیری سیاست خارجی ایالات متحده تحت ریاستجمهوری ترامپ پرداخته و از طرف دیگر امکانهای ج.ا.ایران را برای حفظ و ارتقای سطح مواجهه با فشارهای خارجی بررسی میکند و نشان میدهد که چگونه ج.ا.ایران ممکن است با اتخاذ راهبردهای داخلی و خارجی، به تهدیدات ناشی از سیاستهای فشار حداکثری ترامپ پاسخ دهد؟ در پاسخ به این سؤال پژوهش حاضر به این نتایج دست یافت که بازدارندگی هستهای صلحآمیز همراه با تقویت انسجام درونی، بسیج سیاسی معطوف به کاهش وابستگی نامساعد اقتصادی به خارج از کشور از یک سو و سپس مدیریت هوشمند روابط منطقهای، حفظ و ارتقای سطح و تضمین روابط اقتصادی با سایر بازیگران رقیب امریکا، امکان بالقوه مواجهه مؤثر با سیاستهای فشار حداکثری را فراهم میآورد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| سیاست خارجی؛ جمهوری اسلامی ایران؛ ترامپ؛ رئالیسم تدافعی؛ شخصیت ریاست جمهوری | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 667 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 448 |
||