اخبار و اعلانات
آمار
| تعداد نشریات | 38 |
| تعداد شمارهها | 1,408 |
| تعداد مقالات | 10,088 |
| تعداد مشاهده مقاله | 11,909,048 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 6,961,205 |
تحولات ساخت قدرت (رقابت بین وزارت دربار، خارجه و ...) و تاثیرآن بر سیاست خارجی پهلوی اول | ||
| دولت پژوهی ایران معاصر | ||
| مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 11 بهمن 1404 | ||
| نوع مقاله: تاریخ معاصر ایران | ||
| نویسندگان | ||
| امیر اسدی فر1؛ ابراهیم عباسی* 2؛ سید یوسف قرشی3 | ||
| 1دانشجوی دکتری گروه علوم سیاس یدانشگاه شیراز، شیراز، ایران | ||
| 2دانشیار علوم سیاسی دانشگاه شیراز، شیراز، ایران | ||
| 3گروه علوم سیاسی دانشگاه شیراز، شیراز، ایران | ||
| تاریخ دریافت: 04 آذر 1404، تاریخ بازنگری: 11 بهمن 1404، تاریخ پذیرش: 11 بهمن 1404 | ||
| چکیده | ||
| ساخت قدرت به عنوان یک متغیر داخلی نقش بسزایی را در شکلگیری سیاست خارجی یک کشور ایفا میکند. از این رو، درک دقیق از نحوه سازماندهی، توزیع و بهکارگیری قدرت در درون نظام سیاسی، برای تحلیل سیاست خارجی امری ضروری تلقی میگردد. تشکیل حکومت پهلویاول و ورود نخبگان جدید به عرصه تصمیمگیری، از جمله باعث شکلگیری نهادهای بوروکراتیکی همچون وزارت دربار شد که یکی از مهمترین تحولات در ساختار سیاسی ایران معاصر محسوب میشود. این مقاله به بررسی تأثیر تحولات ساختاری قدرت در دوره رضاشاه پهلوی بهویژه در مقطع حضور و سپس حذف عبدالحسین تیمورتاش از بلوک قدرت و رقابت میان وزارت دربار و وزارت خارجه در عرصه سیاست خارجی ایران میپردازد. پرسش اصلی آن است که این تحولات چگونه بر جهتگیریهای خارجی حکومت پهلوی تأثیر گذاشتند؟ فرضیه پژوهش این است که تشکیل وزارت دربار و قرارگیری تیمورتاش در رأس آن، در راستای ایجاد ساخت متمرکز قدرت، زمینهساز هدایت مؤثر سیاست خارجی توسط این نهاد در رقابت با وزارت خارجه شد. این فرضیه با مدل سیاست بوروکراتیک که با تمرکز بر رهبران، نهادها، فرآیندها و محیط، امکان تحلیل دقیق و جامع از سیاست خارجی در دورههای مختلف تاریخی را فراهم میآورد آزمون میگردد. روش بهکاررفته در این پژوهش کیفی و با رویکرد توصیفی-تحلیلی است و دادهها از طریق منابع کتابخانهای و خاطرات جمعآوری شدهاند. یافتهها نشان میدهند که در دوران تیمورتاش، فرآیند هدایت سیاست خارجی عملاً در دستان وزارت دربار قرار داشت و این نهاد، با کنترل نهادهای دیگری چون وزارت داخله، در منازعه با وزارت خارجه پیروز این عرصه گشت. پس از حذف تیمورتاش، سیاست خارجی بهسوی شخصمحوری حرکت کرد و رضاشاه، در غیاب نخبگان کارآمد، در برابر پیچیدگیهای نظام بینالملل تنها ماند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| ساخت قدرت؛ سیاست خارجی؛ رضاشاه پهلوی؛ عبدالحسین تیمورتاش؛ وزارت دربار؛ وزارت خارجه؛ مدل سیاست بوروکراتیک | ||
| عنوان مقاله [English] | ||
| Power structure transformations (The competition between the Ministry of the Court and the Ministry of Foreign Affairs, etc) and its effect on the First Pahlavi’ foreign policy | ||
| نویسندگان [English] | ||
| Amir Asadifar1؛ Ebrahim Abbassi2؛ Seyed Yusof Qorashi3 | ||
| 1PHd Student of Shiraz University, Shiraz, Iran | ||
| 2Associate Professor of Political Science,, Shiraz University, Shiraz, Iran | ||
| 3Associate Professor of Political Science, Shiraz University, Shiraz, Iran | ||
| چکیده [English] | ||
| Power structure, as an internal variable, plays an important role in shaping a country’s foreign policy. Therefore, a precise understanding of how power is organized, distributed, and exercised within the political system is essential for analyzing foreign policy. The establishment of the First Pahlavi regime and the entry of new political elites into the decision-making arena—most notably leading to the formation of bureaucratic institutions such as the Ministry of the Court—constituted one of the most significant transformations in Iran’s modern political structure. This article examines the impact of structural transformations during Reza Shah Pahlavi’s reign, particularly focusing on the period of Abdolhossein Teymourtash’s prominence and subsequent his removal from the power block, as well as the rivalry between the Ministry of the Court and the Ministry of Foreign Affairs, on Iran’s foreign policy. The central research question is: How did these power-structure transformations influence the foreign policy orientations of the Pahlavi government? The article studies the hypothesis that the establishment of the bureaucratic institution of the Ministry of the Court and the appointment of Teymourtash as its head—aligned with the broader effort to establish a centralized power building—formed an effective foreign policy in competition with the Ministry of Foreign Affairs. This hypothesis is tested by bureaucratic politics model which focuses on leaders, organizations, processes and environment and affords a precise and detailed analysis of foreign policy in different historical eras. The research employs a qualitative methodology with a descriptive-analytical approach and uses library-based sources and memoirs. Findings indicate that, during Teymourtash’s period, the Ministry of the Court effectively controlled the direction of foreign policy. Also by controlling other institutions—such as the Ministry of Interior, it acquired victories in its institutional rivalry with the Ministry of Foreign Affairs. Following Teymourtash’s removal, foreign policy shifted toward personalization, and Reza Shah, in the absence of capable elites, became alone against the complexities of the international system. | ||
| کلیدواژهها [English] | ||
| Power Structure, Foreign Policy, Reza Shah Pahlavi, Abdolhossein Teymourtash, Ministry of the Court, Ministry of Foreign Affairs, Bureaucratic Politics Model | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 51 |
||