اخبار و اعلانات
آمار
| تعداد نشریات | 38 |
| تعداد شمارهها | 1,414 |
| تعداد مقالات | 10,145 |
| تعداد مشاهده مقاله | 11,989,218 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 6,987,370 |
تاثیر فن آوری هوش مصنوعی بر قدرت بازدارندگی | ||
| سیاست دفاعی | ||
| مقاله 2، دوره 34، شماره 133 - شماره پیاپی 4، اسفند 1404، صفحه 29-60 اصل مقاله (751.36 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| نویسندگان | ||
| محمدیونس بهادری* 1؛ سیدمحمد طباطبایی2 | ||
| 1دانش آموخته کارشناسی ارشد روابط بین الملل دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران. | ||
| 2استاد گروه روابط بین الملل دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران. | ||
| تاریخ دریافت: 15 مهر 1404، تاریخ بازنگری: 18 آذر 1404، تاریخ پذیرش: 15 دی 1404 | ||
| چکیده | ||
| پژوهش حاضر به این موضوع میپردازد که ظهور هوش مصنوعی در حال ایجاد یک دگردیسی پارادایمیک در مطالعات امنیتی است و مفاهیم کلاسیک بازدارندگی را به چالش میکشد. این مقاله در پی پاسخ به این سوال اصلی است که بازدارندگی الگوریتمی چگونه موجب تحول در دکترین امنیتی قدرتهای بزرگ شده است؟ بدین منظور، پژوهش با این فرضیه پیش میرود که ظهور بازدارندگی الگوریتمی با تغییر منطق بازدارندگی از «تلافی» به «پیشبینی»، باعث تحول بنیادین در دکترین امنیتی قدرتهای بزرگ شده و رقابتی نوین بر سر برتری اطلاعاتی و سرعت تصمیمگیری ایجاد کرده است. روش تحقیق به کار گرفته شده، توصیفی-تحلیلی با بهرهگیری از سناریونویسی و رویکردی تطبیقی است. یافتهها نشان میدهد که هر یک از قدرتها به شیوهای منحصربهفرد با این تحول انطباق یافتهاند: ایالات متحده به سمت «بازدارندگی یکپارچه»، چین به سوی «امنیت جامع ملی» و «بازدارندگی هوشمند»، و روسیه به سمت «جنگ شناختی» حرکت کردهاند. این رقابت الگوریتمی به بیثباتی راهبردی، کاهش زمان واکنش انسانی و افزایش ابهام در انتساب حملات منجر شده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| هوش مصنوعی؛ دکترین امنیتی؛ بازدارندگی الگوریتمی؛ قدرتهای بزرگ؛ ثبات راهبردی | ||
| عنوان مقاله [English] | ||
| The impact of artificial intelligence technology on deterrence | ||
| نویسندگان [English] | ||
| Mohammad younes Bahadori1؛ Seyed Mohammad Tabatabai2 | ||
| 1Master's degree in International Relations from Allameh Tabatabaei University, Tehran, Iran. | ||
| 2Professor of International Relations Department, Allameh Tabatabaei University, Tehran, Iran. | ||
| چکیده [English] | ||
| The present study addresses the issue that the emergence of artificial intelligence is creating a paradigmatic transformation in security studies and challenging the classical concepts of deterrence. This article seeks to answer the main question of how algorithmic deterrence has transformed the security doctrine of great powers? To this end, the study proceeds with the hypothesis that the emergence of algorithmic deterrence, by changing the logic of deterrence from “retaliation” to “prediction”, has fundamentally transformed the security doctrine of great powers and created a new competition over information superiority and speed of decision-making. The research method used is descriptive-analytical using scenario writing and a comparative approach. The findings show that each of the powers has adapted to this transformation in a unique way: the United States has moved towards “integrated deterrence”, China towards “comprehensive national security” and “smart deterrence”, and Russia towards “cognitive warfare”. This algorithmic competition has led to strategic instability, reduced human response time, and increased ambiguity in attack attribution. | ||
| کلیدواژهها [English] | ||
| Artificial intelligence, security doctrine, algorithmic deterrence, great powers, strategic stability | ||
| مراجع | ||
|
احمدی، علی؛ زرگر، افشین؛ و آدمی، علی. (۱۴۰۱). نقش فناوریهای نوظهور در امنیت و قدرت ملی کشورها: فرصت و تهدیدها. فصلنامه مطالعات بینالمللی، ۱۸(۴)، ۱۳۹-۱۵۹.
آذین، صدیقه؛ هدایتی شهیدانی، مهدی؛ و جانسیز، احمد. (۱۴۰۳). هوش مصنوعی و ثبات استراتژیک: آموزهای ادراکی در زمینه توسعه ابعاد نظامی هوش مصنوعی در کشورهای آمریکا و روسیه. فصلنامه علمی مطالعات استراتژیک آمریکا، ۴(۱۵)، ۱-۲۷.
اسلامی، م.، و ملکی عزین آبادی، ر. ا. (۱۳۹۷). تحول مفهوم بازدارندگی در پرتو برجستگی امور معنایی در روابط بینالملل. دو فصلنامه علمی – پژوهشی مطالعات قدرت نرم، ۸(۱۹).
پورحسن، ن. (۱۴۰۱). تحول در سیاست تحریمی آمریکا از ابزار بازدارندگی تا جنگ با تأکید بر رویکردهای رسانهای. پژوهشنامه رسانه بینالملل، ۷(۱)، ۲۸۵-۳۱۱.
حسین نژاد، ک. (۱۴۰۱). "عملیات سایبری و حمله مسلحانه در معنای ماده ۵۱ منشور سازمان ملل متحد". در: مجموعه مقالات سمپوزیوم تأثیر علم و فناوریهای نوین بر صلح و امنیت بینالمللی، انجمن ایرانی مطالعات سازمان ملل متحد.
دفتر اطلاعات شورای دولت جمهوری خلق چین. (۲۰۱۹). دفاع ملی چین در عصر جدید. (ترجمه شورای راهبردی روابط خارجی) .
دهقانی، ع. ا. (۱۳۹۶). بازدارندگی سایبری در امنیت نوین جهانی: تهدید سایبری روسیه و چین علیه زیر ساختهای حیاتی آمریکا. فصلنامه رهیافتهای سیاسی و بین المللی، ۸(۴)، ۱۲۱-۱۴۷.
رضاپور، د. (۱۴۰۳). همکاری چین با آسیای مرکزی با تأکید بر هوش مصنوعی. مطالعات اوراسیای مرکزی، ۱۷(۱)، ۱۵۷-۱۸۷.
ریاضی، و. (۱۴۰۲). "الگوی بازدارندگی راهبردی سازمانهای نظامی جمهوری اسلامی ایران در محیط امنیتی." فصلنامه علمی مطالعات بین رشتهای دانش راهبردی، ۱۳(۵۰)، ۲۲۵-۲۵۲.
سجادی، سید عبدالقیوم. (۱۴۰۴). هوش مصنوعی و تحول ماهیت امنیت بینالملل. فصلنامه علمی- تحقیقی مطالعات سیاسی و بینالمللی، ۲(۵)، ۲۵-۴۸.
سیمبر، ر.، و فصیحی مقدم لاکانی، س. (۱۴۰۴). اهداف گسترش هوش مصنوعی چین در روابط بین الملل (۲۰۲۴-۲۰۰۶). سیاست جهانی، ۱۴(۱)، ۷-۳۳.
عباسی، ع. (۲۰۲۲). کاربردهای نوین هوش مصنوعی.
عزیزی، ا.، و صلح چی، س. (۱۴۰۱). "هوش مصنوعی و ارزشهای دموکراتیک". در: مجموعه مقالات سمپوزیوم تأثیر علم و فناوریهای نوین بر صلح و امنیت بینالمللی، انجمن ایرانی مطالعات سازمان ملل متحد.
فتاحی منش، م.، و رستمی، ف. (۱۴۰۲). تأثیر فناوریهای هوش مصنوعی بر آینده موازنه قوا در غرب آسیا. فصلنامه غرب آسیا، ۱(۲)، ۳۶-۵۴.
قاسمی، فرهاد. (۱۳۹۱). بازسازی مفهومی نظریه بازدارندگی منطقهای و طراحی الگوهای آن بر اساس نظریههای چرخه قدرت و شبکه. فصلنامه راهبرد دفاعی، ۱۰(۳۸)، ۹۱-۱۱۸.
قوام، سید عبدالعلی. (۱۴۰۰). روابط بینالملل: نظریهها و رویکردها. تهران: سازمان مطالعه و تدوین کتب علوم انسانی دانشگاهها (سمت).
قاسمی، فرهاد. (۱۳۹۵). سیستمهای پیچیده و آشوبی: الگوی وابستگی حساس، بازدارندگی و جنگ. سیاست جهانی، ۵(۳)، ۶۳-۹۲.
قنبری، س.، و خانی، ح. (۱۳۹۹). بازدارندگی سایبری روسیه از منظر اروپا. فصلنامه آسیای مرکزی و قفقاز، ۱۱۱، ۱۱۷-۱۵۶.
مجیدی، محمدرضا؛ و بایزیدی، رحیم. (۱۴۰۳). هوش مصنوعی و تحول پارادایمیک در نظریه و عمل روابط بینالملل. پژوهشهای روابط بینالملل، ۱۴(۳)، ۳۱-۴۹.
Ajir, M., & Vailliant, B. (2018). Russian Information Warfare: Implications for Deterrence Theory. Strategic Studies Quarterly, 12(3), 70–89.
Bijlsma, T. (2021). What’s on the Human Mind? Decision Theory and Deterrence. In F. Osinga & T. Sweijs (Eds.), NL ARMS Netherlands Annual Review of Military Studies 2020 (pp. 437–454). T.M.C. Asser Press.
Cheng, D. (2021). An Overview of Chinese Thinking About Deterrence. In F. Osinga & T. Sweijs (Eds.), NL ARMS Netherlands Annual Review of Military Studies 2020: Deterrence in the 21st Century-Insights from Theory and Practice (pp. 177–200). T.M.C. ASSER PRESS.
Ducheine, P., & Pijpers, P. (2021). The Missing Component in Deterrence Theory: The Legal Framework. In F. Osinga & T. Sweijs (Eds.), NL ARMS Netherlands Annual Review of Military Studies 2020 (pp. 475–500). T.M.C. Asser Press.
Farrell, H., & Newman, A. L. (2019). Weaponized interdependence: How global economic networks shape state coercion. International Security, 44(1), 42–79.
Filippidou, A. (2020). Deterrence: Concepts and Approaches for Current and Emerging Threats. In A. Filippidou (Ed.), ”eterrence. Advanced Sciences and Technologies for Security Applications (pp. 1–18). Springer.
Haney, B. S. (2020). Applied Artificial Intelligence in Modern Warfare and National Security Policy. Hastings Science and Technology Law Journal, 11(1), 61-98.
Hjortdal, M. (2011). China's Use of Cyber Warfare: Espionage Meets Strategic Deterrence. Journal of Strategic Security, 4(2), 1–24.
Hoadley, D. S., & Lucas, N. J. (2018). Artificial Intelligence and National Security (CRS Report No. R45178). Congressional Research Service.
Khan, M. S., Rana, F. A., & Irfan, Z. (2025). Hybrid Warfare in the “igital Age: Cyberpower, AI, and the Future of Global Security. Advance Social Science Archive Journal, 4(1), 3050–3065.
Kolton, M. (2017). Interpreting China’s Pursuit of Cyber Sovereignty and its Views on Cyber “eterrence. The Cyber Defense Review, 2(1), 119–154.
Long, A. (2015). ”eterrence: The state of the field. New York University Journal of International Law and Politics, 47(2), 357-377.
Renne, T. (2019). The AI Revolution in Deterrence Theory: 10 Groundbreaking Concepts Reshaping Global Security. Chetar Journal, 15(4), 1-18.
Sayler, K. M. (2020). Artificial Intelligence and National Security (CRS Report No. R45178). Congressional Research Service.
Schmidt, E. (2022). AI, Great Power Competition & National Security. Dædalus, 151(2), 288–298.
The Media Ecology and Strategic Analysis Group. (2023). UNITED STATES DETERRENCE POLICY: 1944-PRESENT: Literature Review. Oklahoma State University.
Wilner, A., & Babb, C. (2021). New Technologies and Deterrence: Artificial Intelligence and Adversarial Behaviour. In F. Osinga & T. Sweijs (Eds.), NL ARMS Netherlands Annual Review of Military Studies 2020: Deterrence in the 21st Century-Insights from Theory and Practice (pp. 401–417). T.M.C. ASSER PRESS.
Yu, C. (2024). The AI Revolution in Deterrence Theory: 10 Groundbreaking Concepts Reshaping Global Security. CHETAR Journal, 17(4), 1-17.
Zilincik, S., & ”uyvesteyn, I. (2021). Deterrence: A Continuation of Emotional Life with the Admixture of Violent Means. In F. Osinga & T. Sweijs (Eds.), NL ARMS Netherlands Annual Review of Military Studies 2020 (pp. 455–474). T.M.C. Asser Press. | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 48 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 22 |
||