اخبار و اعلانات
آمار
| تعداد نشریات | 38 |
| تعداد شمارهها | 1,424 |
| تعداد مقالات | 10,247 |
| تعداد مشاهده مقاله | 12,260,520 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 7,162,565 |
واکاوی عوامل درونزا و برونزا در راهبرد امنیت ملی جمهوری اسلامی ایران با تأکید بر مرزهای جنوب شرقی کشور (2015–2025) | ||
| فصلنامه آفاق امنیت | ||
| دوره 19، شماره 71 - شماره پیاپی 2، مرداد 1405 | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| نویسندگان | ||
| احسان رهام* 1؛ مرتضی علویان2؛ حسین رفیع2 | ||
| 1دانشجوی دکترای علوم سیاسی ،گرایش مسایل ایران،دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه مازندران، مازندران، ایران. | ||
| 2دانشیار دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه مازندران، مازندران، ایران. | ||
| تاریخ دریافت: 11 مهر 1404، تاریخ بازنگری: 19 مهر 1404، تاریخ پذیرش: 12 مرداد 1405 | ||
| چکیده | ||
| مرزهای جنوبشرقی ایران طی سالهای ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۵ با مجموعهای از تهدیدات پیچیدهی امنیتی مواجه بوده است که از عوامل درونزای داخلی تا عوامل برونزای منطقهای را در بر میگیرد. این پژوهش از نظر ماهیت و روش یک مطالعهی کیفی و تحلیلی است که با رویکرد مطالعهی موردی چندسطحی انجام شده است. تلاش شده است با ردیابی فرآیندها، سیر تحول چالشها و واکنشهای راهبردی ایران در بازهی مورد نظر ترسیم شود. سؤال محوری این پژوهش این است که «راهبرد امنیت ملی جمهوری اسلامی ایران در مرزهای جنوبشرقی طی سالهای ۲۰۱۵–۲۰۲۵ چگونه بوده است؟ و چه عواملی بر آن تأثیر گذاشته است؟» یافتهها نشان میدهد که امنیت پایدار در جنوبشرق کشور تنها با اتخاذ راهبردی تلفیقی ممکن است؛ راهبردی که از یکسو به ریشههای داخلی ناامنی مانند فقر، تبعیض قومیمذهبی، محرومیت تاریخی و ضعف زیرساختها پرداخته و از سوی دیگر تهدیدات خارجی نظیر بیثباتی افغانستان، تحرکات گروههای تروریستی، قاچاق مواد مخدر و مداخلات قدرتهای منطقهای را مهار کند. در چارچوب نظریهی مجموعه امنیت منطقهای و مکتب کپنهاگ، نشان دادهایم که راهبرد امنیت ملی ایران در این منطقه ترکیبی از اقدامات سختافزارانه (نظامی و امنیتی) و نرمافزارانه (توسعهای، اجتماعی و دیپلماتیک) بوده است. در نهایت، نتیجهگیری حاکی از آن است که تقویت امنیت ملی در مرزهای جنوبشرقی نیازمند رویکردی مشارکتی و دادهمحور است که ضمن کاهش امنیتیسازی صرف مسائل، به توسعهی اقتصادی-اجتماعی منطقه و همکاریهای فعال منطقهای اولویت دهد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| امنیت ملی؛ عوامل درونزا؛ عوامل برونزا؛ مجموعه امنیت منطقهای؛ راهبردهای امنیتی | ||
| عنوان مقاله [English] | ||
| Examining Endogenous and Exogenous Factors in the National Security Strategy of the Islamic Republic of Iran, with an Emphasis on the Country’s Southeastern Borders (2015–2025) | ||
| نویسندگان [English] | ||
| ehsan roham1؛ Morteza Alavian2؛ Hossein Rafie2 | ||
| 1PhD student in Political Science, specialization in Iran Affairs, Faculty of Law and Political Science, University of Mazandaran, Mazandaran, Iran. | ||
| 2Associate Professor, Faculty of Law and Political Science, University of Mazandaran, Mazandaran, Iran. | ||
| چکیده [English] | ||
| Between 2015 and 2025, Iran’s southeastern borders have faced a complex array of security threats, encompassing both internal and external factors. This study is qualitative and analytical in nature and employs a multi-level case study approach. By tracing the relevant processes, it seeks to map the evolution of security challenges and Iran’s strategic responses over the specified period. The central research question is: “What has been the national security strategy of the Islamic Republic of Iran in its southeastern border regions between 2015 and 2025, and which factors have influenced it?” The findings indicate that achieving sustainable security in southeastern Iran is only possible through an integrated strategy — one that simultaneously addresses the domestic roots of insecurity, such as poverty, ethno-religious discrimination, historical marginalization, and weak infrastructure, while also containing external threats, including instability in Afghanistan, the activities of terrorist groups, drug trafficking, and the interventions of regional powers. Within the framework of the Regional Security Complex Theory and the Copenhagen School, the research demonstrates that Iran’s national security strategy in this region has been a combination of “hard” measures (military and security operations) and “soft” approaches (developmental, social, and diplomatic initiatives). Ultimately, the study concludes that strengthening national security along Iran’s southeastern borders requires a participatory and data-driven approach — one that moves beyond the narrow securitization of issues and instead prioritizes the region’s socio-economic development and active regional cooperation. | ||
| کلیدواژهها [English] | ||
| national security, endogenous factors, exogenous factors, regional security complex, security strategies | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1 |
||