انسانشناسی حافظ و دلالتهای آن در تربیت | ||
| پژوهش در مسائل تعلیم و تربیت اسلامی | ||
| مقاله 1، دوره 26، شماره 38، 1397، صفحه 5-27 اصل مقاله (305.98 K) | ||
| نویسندگان | ||
| محمدرضا مددی ماهانی* 1؛ سید حمیدرضا علوی2؛ محمدرضا صرفی3؛ مراد یاری دهنوی4 | ||
| 1نویسنده مسئول: دانشجوی دکتری فلسفه تعلیم و تربیت اسلامی دانشگاه شهید باهنر کرمان. مربی، گروه معارف اسلامی، دانشگاه فرهنگیان. | ||
| 2استاد فلسفه تعلیم و تربیت دانشگاه شهید باهنر کرمان | ||
| 3استاد زبان و ادبیات فارسی دانشگاه شهید باهنر کرمان | ||
| 4استادیار فلسفه تعلیم و تربیت دانشگاه شهید باهنر کرمان | ||
| چکیده | ||
| هدف این پژوهش استنتاج هدفهای تربیت عرفانی حافظ، شاعر و عارف ایرانی قرن نهم هجری، متناسب با عقاید انسانشناسی اوست. بر این اساس اشعار عرفانی حافظ با روش تحلیلی و استنتاجی مورد بررسی قرار گرفته است. یافتهها نشان میدهد که ویژگیهای انسان و اهداف تربیتی حافظ با آموزههای اسلامی انطباق دارد و حافظ با توجّه به آن، اهداف عرفانی خود را تبیین کرده است. محورهای اساسی اندیشة حافظ خدا، عشق و انسان با واسطهگری شریعت الهی و عقل است. انسان با نوشیدن شراب الهی به مستی اَزلی میرسد و هوای نفس، انسان را از جایگاه خود دور میسازد؛ بنابراین انسان با خودشناسی، تهذیب نفس و شهود باطن، خداوند را نزدیکتر از همیشه احساس خواهد کرد؛ با پشتوانة اسلامی دیندار خواهد شد و با وحدتگرایی در همة ذرّات هستی خدا را میبیند و به همین دلیل به همه چیز عشق میورزد. در نهایت انسان به عالیترین مدارج کمال خواهد رسید که دستیابی به جام جم است. در این حالت مظهر صفات الهی و خداگونه خواهد شد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| حافظ؛ فلسفه؛ تربیت عرفانی؛ هدف؛ محتوی؛ روش؛ معلّم و شاگرد | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,403 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 939 |
||