بررسی عوامل مؤثر بر طلاق در استانهای ایران با تأکید بر عوامل اقتصادی | ||
| فصلنامه فرهنگی- تربیتی زنان و خانواده | ||
| مقاله 4، دوره 11، شماره 34، 1395، صفحه 135-154 اصل مقاله (326.45 K) | ||
| نویسندگان | ||
| فائزه دلدار* 1؛ محمدعلی فلاحی2 | ||
| 1دانشگاه فردوسی مشهد | ||
| 2دانشگاه فردوسی | ||
| چکیده | ||
| این مقاله به مطالعه عوامل مؤثر بر طلاق در سطح استانهای کشور با تأکید بر عوامل اقتصادی بویژه میزان بیکاری و تورم میپردازد. در بخش ادبیات نظری به رویکردهای اقتصادی و روانشناختی اشاره شده است. برای سنجش تأثیر عوامل اقتصادی بر طلاق از متغیرهای بیکاری و تورم استفاده شده است. میزان شهرنشینی و تحصیلات عالی نیز به عنوان متغیرهای کنترلی به الگو اضافه شده است. الگوی تجربی مورد استفاده برای تجزیه وتحلیل دادهها، الگوی اقتصادسنجی از نوع الگوی دادههای تابلویی از نوع تأثیرات ثابت است که از دادههای 28 استان کشور طی دوره زمانی 1381 تا 1391 بهره میگیرد. نتایج براوردهای الگوی تجربی رابطه مثبت و معنیداری بین طلاق و متغیرهای مستقل تحقیق را نشان میدهد بهطوری که با افزایش یکدرصد بیکاری، 134/0درصد طلاق افزایش یافته است. چنانکه تورم یکدرصد افزایش یابد، 133/0درصد طلاق افزایش مییابد. همچنین درصورتی که میزان تحصیلات عالی یکدرصد افزایش یابد، میزان طلاق 13/0درصد افزایش، و درنهایت اگر میزان شهرنشینی یکدرصد افزایش یابد، میزان طلاق، 88/2درصد افزایش مییابد. نتایج براورد تأثیرات استانها حکایت دارد که عوامل ناشناخته در استانهای کوچک و مذهبی همچون یزد و قم، تأثیر مثبت و در استانهای بزرگ مثل تهران و خراسان، تأثیر منفی بر طلاق داشته است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| طلاق؛ تورم؛ بیکاری؛ الگوی دادههای تابلویی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 937 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,387 |
||