سخن سردبیر | ||
| مدیریت اسلامی | ||
| مقاله 1، دوره 25، شماره 1، 1396، صفحه 5-14 اصل مقاله (206.74 K) | ||
| نویسنده | ||
| سید محمد مقیمی* | ||
| دانشگاه تهران | ||
| چکیده | ||
| واژه عدالت همواره در طول تاریخ مورد توجه اندیشمندان و مصلحان بوده و در معارف الهی و بشری در تمامی حوزههای فکری، فرهنگی، سیاسی، حقوقی، اجتماعی، اقتصادی و اخلاقی و مانند آن قابل بحث است. بهترین تعریف عدالت را در کلمات گهربار امام علی(ع) بهعنوان جانشین پیامبر اسلام(ص) میتوان دید. امام علی(ع) میفرماید: «ألعَدلُ یَضَعُ الأمُورَ مواضِعَهَا»: «عدل، هر چیزی را در جای و محل خود قرار میدهد». پیامبر(ص) نمونه فردی بودکه در طول حیاتش با دیگران به عدالت رفتار، و دیگران را نیز به آن ترغیب میکرد. در رفتار عادلانه پیامبر اسلام(ص) همین بس که در واپسین روزهای حیات خویش در مسجد مدینه فرمود: «هرکس نزد من حقی دارد، برخیزد و قصاص کند». امام علی(ع) عدالت را «تدبیر عمومی مردم» میداند (العَدلُ سَائِسٌ عَامٌ) (نهجالبلاغه، حکمت437). از دیدگاه امام علی(ع)، عدل بر چهار پایه برقرار است: فکری ژرفاندیش، دانش عمیق و به حقیقت رسیده، نیکو داوریکردن و استوار بودن در شکیبایی؛ پس کسی که درست اندیشید به ژرفای دانش رسید و آن کس که به حقیقت دانش رسید از چشمه زلال شریعت نوشید و کسی که شکیبا شد در کارش زیادهروی نکرده با نیکنامی در میان مردم زندگی خواهد کرد (نهجالبلاغه، حکمت 31). | ||
| کلیدواژهها | ||
| نهج البلاغه؛ عدالت؛ امامت؛ ظلم | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,497 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 410 |
||