پوشش غیریکنواخت و موضعی هواپیما با مواد جاذب جهت دست یابی به کمترین سطح مقطع راداری با کمترین وزن ماده جاذب | ||
| رادار | ||
| مقاله 3، دوره 5، شماره 2، 1396، صفحه 27-40 اصل مقاله (2.05 M) | ||
| نویسندگان | ||
| داود هامون پیما* ؛ عباس علی قنبری | ||
| دانشگاه شیراز | ||
| چکیده | ||
| در این مقاله پوشش غیریکنواخت و موضعی ماده جاذب بر روی قسمت های مختلف بدنه هواپیما جهت دستیابی به کمترین میزان سطح مقطع راداری با به کارگیری کمترین مقدار ممکن از ماده جاذب بررسی شده است. با توجه به وزن بالای ماده جاذب بهکار گرفته شدده کده در دددود 69 کیلوگرم در هر مترمربع است، کاهش میزان ماده جاذب راداری در کاهش وزن هواپیما بسیار مؤثر است. برای انجدام مااسدتاا از بسدته نرم افزار CST و روش عددی ممان و روش رهگیری پرتو استفاده شد. سطح مقطع راداری تک پایه و دوپایه هواپیما تالیل شد و دیده شد که چگونه شکل می تواند بر سطح مقطع راداری تأثیر بگذارد و چگونه استفاده از ماده جاذب راداری می تواند سطح مقطع راداری را کاهش دهد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| هواپیما؛ ماده جاذب راداری؛ سطح مقطع راداری؛ شبیه سازی؛ جاسوسی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,068 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 615 |
||