بررسی حساسیت روشهای زمانی نسبت به نویز در موقعیتیابی زمینی با توزیع طبیعی و غیرطبیعی | ||
| علوم و فناوریهای پدافند نوین | ||
| مقاله 3، دوره 10، شماره 4 - شماره پیاپی 38، زمستان 1398، صفحه 361-371 اصل مقاله (876.47 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| نویسندگان | ||
| امیرمهدی سازدار1؛ محمدصادق علیجانی2؛ اسفندیار مهرشاهی* 2 | ||
| 1دانشگاه علوم و فنون هوایی شهید ستاری | ||
| 2دانشگاه شهید بهشتی | ||
| چکیده | ||
| روشهای موقعیتیابی بر مبنای فرکانس رادیویی مانند روش زمان ورود سیگنال (TOA)، اختلافزمان ورود سیگنال (TDOA)، زاویه ورود سیگنال (AOA)، سطح قدرت سیگنال دریافتشده (RSSI) و ترکیب آنها امروزه مورد توجه پژوهشگران قرار دارد. در شبکههای حسگری مانند شبکۀ ایستگاههای پایه تلفن همراه، از روشهای زمانی بهمنظور موقعیتیابی استفاده میگردد. امروزه برای مقاصد امنیتی، استانداردهایی بهمنظور بالا بردن دقت موقعیتیابی در شبکههای تلفن همراه نوشته شده است. یکی از کمیتهای تأثیرگذار بر دقت موقعیتیابی، چینش گیرندههای موقعیتیاب است. در این مقاله با مقایسۀ دو روش اصلی بر مبنای زمان یعنی زمان ورود سیگنال و اختلافزمان ورود سیگنال، و تفکیک کمیت نویز به دو بخش طبیعی و غیرطبیعی، راهکاری در جهت بهبود دقت موقعیتیابی پیشنهاد شده است. در حقیقت با بررسی بخش غیرطبیعی نویز و محاسبۀ این مقدار در سطح مورد نظر بهمنظور موقعیتیابی، روش مناسب جهت موقعیتیابی در زیر بخشهای مورد نظر مشخص شده و موقعیتیابی انجام گرفته است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| موقعیتیابی؛ حساسیت؛ زمان ورود سیگنال؛ اختلافزمان ورود سیگنال؛ چینش | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,402 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 491 |
||