سند آموزش 2030 جمهوری اسلامی ایران و حق آموزش زنان | ||
| فصلنامه فرهنگی- تربیتی زنان و خانواده | ||
| مقاله 1، دوره 14، شماره 48، پاییز 1398، صفحه 7-37 اصل مقاله (937.87 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| نویسندگان | ||
| مریم سلگی1؛ سوده کریمی* 2 | ||
| 1استادیار دانشگاه الزهرا، تهران، ایران | ||
| 2دانشجوی دکترای حقوق بینالملل، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| این پژوهش باهدف بررسی اسناد داخلی و بینالمللی حق آموزش زنان و با مطالعه موردی سند 2030 و سند تحول بنیادین آموزشوپرورش و با روش تحلیل محتوای کیفی مقایسهای (تحلیل تم) صورت گرفته است. یکی از مهمترین اهداف آموزش در اسلام، آموزش همگانی است؛ آنچنانکه در عرصه بینالمللی نیز حق آموزش زنان از جمله حقوق بنیادین بشری است که در اسناد متعدد بینالمللی به این مهم اذعان شده است. میزان بهرهمندی زنان از امکانات آموزشی در هر کشور یکی از ویژگیهای توسعه یافتگی آن کشور درنظر گرفته میشود؛ به این معنا که زنان در جامعه همانند مردان از حق آموزش رایگان برخوردارند. با توجه به تأثیرات عمیق برنامههای آموزشی در جوامع مختلف و با لحاظ حاکمیتی بودن مسئله آموزش و تربیت نسل، بر دولتها به عنوان متکفلان اصلی مصالح عمومی کشوری لازم است تا با تلاش در جهت ایجاد مواسات در تعلیم میان زنان و مردان و با تدوین قوانین جامع و مانع موجبات حصول حق آموزش زنان را فراهم سازند. جمهوری اسلامی ایران در مسیر تدوین قوانین مورد نیاز احقاق حق آموزش زنان اهتمام کرده و با تدوین قوانین متعدد داخلی ویژگی سوادآموزی زنان را در مقطع ابتدایی به 99% رسانده است که این امر نشاندهنده اهمیت و فهم صحیح جمهوری اسلامی ایران نسبت به نقش زنان و خانواده در جامعه است. سؤال اساسی این پژوهش، میزان تمایزات حق آموزش زنان در سند آموزش 2030 جمهوری اسلامی ایران و اسناد داخلی است. .با توجه به یافتههای پژوهش هرچند این سند نکات مثبتی را در بحث حق آموزش افراد دربردارد، مشخص نیست تضادهای این سند با برخی از ارزشها و اسناد بالادستی چگونه برطرف خواهد شد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| زنان؛ حق آموزش؛ اسلام؛ سند آموزش 2030؛ اسناد داخلی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,318 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 667 |
||