رابطه روانبنههای ناسازگار اولیه و باورهای غیرمنطقی با تعارض زناشویی، نقش تعدیلکننده دینداری | ||
| فصلنامه فرهنگی- تربیتی زنان و خانواده | ||
| مقاله 5، دوره 15، شماره 51، تابستان 1399، صفحه 91-115 اصل مقاله (812 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| نویسندگان | ||
| عباسعلی هراتیان* 1؛ مسعود جانبزرگی2؛ مژگان آگاه هریس3؛ فرشته موتابی4؛ محمد مهدی صفورائی پاریزی5 | ||
| 1دانشجوی دکتری روانشناسی، پژوهشگاه حوزه و دانشگاه | ||
| 2استاد تمام گروه روانشناسی پژوهشگاه حوزه و دانشگاه | ||
| 3استادیار گروه روانشناسی دانشگاه پیام نور گرمسار | ||
| 4دانشیار پژوهشکده خانواده دانشگاه شهید بهشتی | ||
| 5دانشیار روانشناسی تربیتی جامعه المصطفی العالمیه | ||
| چکیده | ||
| یکی از مشکلات شایع در دنیای امروز خانوادهها، تعارضهای زناشویی است. هدف این پژوهش توصیفی ـ همبستگی، بررسی رابطه روانبنههای ناسازگار اولیه و باورهای غیرمنطقی با تعارض زناشویی با توجه به نقش تعدیلکننده دینداری است. جامعه آماری این پژوهش را متأهلان استان سمنان تشکیل میدادند که 782 نفر با استفاده از نمونهگیری تصادفی چندمرحلهای بهعنوان شرکتکنندگان پژوهش انتخاب شدند. شرکتکنندگان ضمن ارائه برخی مشخصات جمعیتشناختی، پرسشنامههای پایبندی دینی (JRAQ)، تعارض زناشویی (MCQ-R)، روانبنههای ناسازگار اولیه (YSQ-SF) و باورهای غیرمنطقی (IBT) را پاسخ گفتند. دادهها با استفاده از روشهای همبستگی پیرسون و آزمون Z فیشر مورد تحلیل قرار گرفت. نتایج، نقش چالشی دینداری در رابطه نمره کل و پنج حوزه روانبنههای ناسازگار اولیه و نمره کل و باورهای غیرمنطقی با تعارض زناشویی را مورد تأیید قرار داد؛ بدین صورت که رابطه روانبنههای ناسازگار اولیه و باورهای غیرمنطقی با تعارض زناشویی در گروه متأهلان با سطح دینداری بالا به میزان معناداری قویتر است. در نتیجه، دینداری متغیری است که تحت تأثیر روانبنههای ناسازگار اولیه و باورهای غیرمنطقی، کنشی متفاوت و گاهی منفی به خود میگیرد. بنابراین تقویت دینداری، لزوما به ناکارامدی روانبنههای ناسازگار و کاهش باورهای غیرمنطقی منجر نخواهد شد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| روانبنههای ناسازگار اولیه؛ باورهای غیرمنطقی در ازدواج؛ تعارض زناشویی و دینداری؛ نقش تعدیل کننده دینداری | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,651 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 933 |
||