طراحی و شبیه سازی یک نانوحسگر زیستی جدید مبتنی بر تشدید پلاسمون سطحی برای تشخیص پیوند DNA | ||
| علوم و فناوریهای پدافند نوین | ||
| مقاله 5، دوره 11، شماره 3 - شماره پیاپی 41، پاییز 1399، صفحه 275-278 اصل مقاله (2.18 M) | ||
| نوع مقاله: فوتونیک | ||
| نویسندگان | ||
| حسین رسولی1؛ جواد خلیل زاده* 2؛ مهدی شهامت3؛ علی ریاحی3 | ||
| 1گروه فوتونیک دانشکده علوم دانشگاه جامع امام حسین(ع) | ||
| 2دانشیار دانشگاه جامع امام حسین (ع) | ||
| 3مرکز لیزر اپتیک دانشگاه جامع امام حسین (ع) | ||
| چکیده | ||
| در این مقاله یک حسگر پلاسمونیجدید برای کاربردهای پزشکی نظیر تشخیص پیوند بین تک رشتههای DNA پیشنهاد و به کمک روش ماتریس انتقال و تفاضل محدود در حوزه زمان (FDTD) شبیهسازی و تحلیل شده است. این حسگر جذب مولکولهای DNA موجود در محلول حسگری (PBS) را از طریق تغییرات حاصل شده در نور انعکاسی ساختار تشخیص میدهد. چراکه ضریب شکست محیط سنجش با جذب غلظتهای مختلف مولکولها تغییر میکند. ساختار پیشنهادی متشکل از فلز (طلا/نقره)-اکسید قلع ایندیوم(ITO) –گرافن و محیط سنجش است. مشاهده شد کهلایه اکسید فلزی ITO نقش مهمی در پارامترهای حسگر خواهد داشت. با بهینهسازی ضخامت فلزات (طلا و نقره)، اکسید فلزی و گرافن، حساسیت بیشینه deg/RIU 75برای ساختار طلا-گرافن-آنالایت و بیشینه حد تشخیص 33/58 برای ساختار نقره-ITO-آنالایت بدست آمد. در مقایسه با ساختارهای قبلی انجام شده، ساختارهای پیشنهادی در این مقاله به نسبت کارایی بهتری دارند. بنابراین، زیست حسگر بهینه پیشنهادیقادر است پنجره جدیدی برای تشخیص مولکولهای زیستی باز کند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| زیست حسگر؛ پلاسمونهای سطحی؛ گرافن؛ DNA | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 955 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 568 |
||