بررسی کاربست مفهوم فلسفی زمان در آیندهپژوهی | ||
| آینده پژوهی انقلاب اسلامی | ||
| دوره 1، شماره 1، تابستان 1399، صفحه 205-240 اصل مقاله (1.47 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| نویسندگان | ||
| محسن حاکمی* 1؛ محمد حیدری پور* 2 | ||
| 1دانشجوی دکتری فلسفه و کلام اسلامی. دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی، ایران | ||
| 2دکتری زبانشناسی همگانی دانشگاه فردوسی مشهد، ایران | ||
| چکیده | ||
| زمان پیوسته، خطی، یکسویه و بازگشت ناپذیر است. رویدادها پیش و پس یکدیگر روی می دهند و پیوستار زمان گذشته، حال و آینده را تعیین می کند. روش گردآوری اطلاعات به صورت فیشبرداری اسناد براساس روش کتابخانه ای است. در این پژوهش سعی شده است تمامی کتابهای لاتین گردآوری شود و باتوجه به مقایسه تمامی آیندهپژوهان برجسته اروپایی و امریکایی و مقایسه آنها با دانشمندان ایرانی، به تفاوتها و مزایای هرکدام پرداخته شده است. گردآوری داده ها در پژوهش کیفی بهصورت: مصاحبه ها، مشاهده و اسناد است. نوع تحقیق بنیادی است. زمان در آیندهپژوهی سه عنصر گذشته، حال و آینده را دربرمی گیرد، درواقع، می توان گفت مهمترین اصل درآیندهپژوهی، زمان است. با توجه به این اصل، گذشته دیگر اتفاق نمیافتد و آینده به وجود نیامده است. مفهوم آیندهپژوهی به درک هر فرد از جهان گذشته و حال اشاره میکند و با به کارگیری دانش به حل مشکلات جوامع میپردازد. ازآنجا که اصطلاح آیندهپژوهی مفهوم تحقق پذیری را در خود جای داده است، بنابراین، باید راهبردی را ارائه دهد که به میزان شناخت و تحلیل زمان بپردازد. ساختارگرایی در زمان شناختی، نگرش فکری ضابطه مند را دنبال دارد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| آینده؛ آینده پژوهی؛ آینده نگری؛ زمان؛ ماهیت زمان | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 603 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 614 |
||