اصول و راهبرد امام علی علیهالسلام در مدیریت بحرانهای سیاسی ـ اجتماعی | ||
| مدیریت بحرانهای اجتماعی | ||
| دوره 12، شماره 4، زمستان 1399، صفحه 145-179 اصل مقاله (491.92 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| نویسندگان | ||
| عبدالرضا باقی1؛ احمدرضا شاهعلی2؛ فاطمه زهرا تصدیقی* 3 | ||
| 1استادیار دانشگاه آزاد اسلامی، واحد شهرضا | ||
| 2استادیار گروه معارف اسلامی، دانشگاه علم و صنعت، تهران، ایران | ||
| 3نویسنده مسئول: دانشآموخته کارشناسی ارشد، رشته تاریخ فرهنگ و تمدن اسلامی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهرضا | ||
| چکیده | ||
| امروزه بیشتر دانشمندان بهدنبال الگویی برای مدیریت بحرانهای سیاسی ـ اجتماعی هستند. از آنجا که اصول و راهبردهای ارائهشده آنها اغلب خاستگاه غربی و غیر بومی دارد، با روش و سبک مدیریتی ائمه معصومین (علیهمالسلام) متفاوت است. این مقاله بهدنبال پاسخ به این سؤال اصلی است که اصول و راهبرد مدیریتی حضرت امام علی(ع) در حل بحرانهای سیاسی و اجتماعی زمان خود چه بوده است. در این راستا فرضیه مقاله عبارت است از اینکه امام علی(ع) با مدیریت بر قلوب و اصلاح رابطه خود با خود و خود با خدا و باتوجه به شرایط و موقعیت زمان با سبکی از مدیریت آرام، متعادل و پیشگیرانه و مهارکننده به رفع بحرانهای سیاسی و اجتماعی زمان خود پرداخته است. در این مقاله فرضیه یادشده به انضمام اصول مدیریتی حضرت علی(ع) با استفاده از روش توصیفی ـ تحلیلی و بر اساس بررسی اطلاعات کتابخانهای و سخنان و سیره حضرت در نهجالبلاغه و تطبیق آن با نظریات موجود در مورد مدیریت بحران ثابت شده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| مدیریت بحران؛ اصول مدیریت بحران؛ بحرانهای سیاسی اجتماعی؛ نهجالبلاغه؛ امام علی(ع) | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 565 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 592 |
||