اثربخشی درمان خوددلسوزی بر مشکلات خواب و خودسرزنشگری همسران نظامیان | ||
| روانشناسی نظامی | ||
| دوره 13، شماره 50، تابستان 1401، صفحه 55-68 اصل مقاله (989.32 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| نویسندگان | ||
| اعظم حسینی لردجانی* 1؛ مهدی صالحی2؛ ابوالقاسم مختاری3؛ شهلا کرباسیان4 | ||
| 1نویسنده مسئول: کارشناسارشد روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، ایران. | ||
| 2کارشناسارشد روانشناسی عمومی، گروه روانشناسی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی کرج، ایران. | ||
| 3کارشناسارشد روانشناسی عمومی، گروه روانشناسی، واحد علیآباد کتول، دانشگاه آزاد اسلامی علیآباد کتول، ایران. | ||
| 4کارشناسارشد مشاوره خانواده، دانشگاه غیرانتفاعی صفاهان، اصفهان، ایران. | ||
| چکیده | ||
| هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش خوددلسوزی بر مشکلات خواب و خودسرزنشگری در همسران نظامیان انجام شد. روش: جامعه آماری موردمطالعه شامل تمامی همسران نظامی شهر ری تهران بود که از این میان، 30 نفر از زنان که ملاکهای ورود به پژوهش را داشتند، با روش نمونهگیری هدفمند انتخاب شدند که بهصورت گمارش تصادفی، ۲ گروه 15 نفره آزمایش و کنترل گزینش شدند که گروه آزمایش، 8 جلسه آموزش خوددلسوزی دریافت کرد و گروه کنترل، هیچ مداخلهای را دریافت نکرد. شرکتکنندگان با پرسشنامه مشکلات خواب پیترزبورگ (1989) و مقیاس سطوح خودسرزنشگری تامسون و ظروف (2004) ارزیابی شدند. یافتهها: دادهها با استفاده تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر، بهوسیله نسخه 23 نرمافزار SPSS تجزیه و تحلیل شدند. مقایسه میانگینها نشان داد مداخله در تغییر نمرات مشکلات خواب و خودسرزنشگری، مؤثر عمل کرده است. تفاوتها از پسآزمون به پیگیری معنادار نیستند (05/0<P)؛ به این معنا که اثرات درمانی در طول زمان ثبات داشتهاند. نتیجهگیری: میتوان نتیجه گرفت آموزش خوددلسوزی بر مشکلات خواب و خودسرزنشگری همسران نظامیان اثربخش بوده است و این اثربخشی در طول زمان ثبات داشته است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| خوددلسوزی؛ مشکلات خواب؛ خودسرزنشگری | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 768 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 559 |
||