طراحی مسیر و تخصیص رادار برای گروهی از پهپادهای همکار با مأموریت اخلال نویزی | ||
| رادار | ||
| دوره 9، شماره 2 - شماره پیاپی 26، آذر 1400، صفحه 41-56 اصل مقاله (2.03 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| نویسندگان | ||
| عباس فروزانمهر1؛ سید محمد مهدی دهقان بنادکی* 2 | ||
| 1کارشناسی ارشد، مجتمع دانشگاهی برق و کامپیوتر، دانشگاه صنعتی مالک اشتر، تهران، ایران | ||
| 2استادیار، مجتمع دانشگاهی برق و کامپیوتر، دانشگاه صنعتی مالک اشتر، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| این پژوهش به دنبال ایجاد اخلال در یک سامانه راداری یکپارچه متعلق به یک سیستم پدافند هوایی به کمک گروهی از پهپادهای همکار با استفاده از روش جمینگ نویزی میباشد. برای این منظور بایستی در ضمن تخصیص بهینه جمرها به هر یک از رادارها، مسیری مناسب برای نفوذ به این سامانه با کمترین احتمال شکست عملیات طراحی شود. بهینهسازی با هدف کم شدن استفاده از منابع شامل زمان عملیات، افزایش اختلالات در سیستم رادارها و کاهش احتمال آشکارسازی پهپادها انجام میگیرد. احتمال آشکارسازی تابعی از موقعیت و جهت نسبی پهپادها و رادارها و تعداد جمر اختصاص داده شده به هر رادار میباشد. با توجه به پیچیدگی محاسباتی یافتن مسیر بهینه در فضای پیوسته، از گسستهسازی میدان نبرد با نمونهبرداری غیریکنواخت به روش لانه زنبوری به جای نمونهبرداری یکنواخت استفاده میشود. این گسستهسازی، مسیریابی را به حل مسأله کوتاهترین مسیر مقید روی یک گراف محدود تبدیل مینماید. این روش در هر ناحیهای که احتمال انحراف مسیر از خط مستقیم بیشتر باشد، تراکم نمونهبرداری را افزایش میدهد. مسأله تخصیص بهینه جمرها به رادارها نیز به گراف محدودی تبدیل شده و با استفاده از الگوریتم پالس حل میشود. در پایان اثربخشی الگوریتمهای پیشنهادی با شبیهسازی یک مأموریت نوعی ایجاد اخلال توسط گروهی از پهپادهای همکار در برابر سامانه پدافند هوایی یکپارچه دشمن نشان داده شده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| جمینگ نویزی؛ پهپادهای همکار؛ مسیریابی؛ کوتاهترین مسیر مقید؛ الگوریتم پالس در گراف جهتدار محدود؛ نمونهبرداری لانه زنبوری | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 421 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 453 |
||