تخصیص کنترل بر پایه رویکرد فازی برای فاز نشست یک هواپیمای خاص | ||
| مکانیک هوافضا | ||
| مقاله 1، دوره 19، شماره 2 - شماره پیاپی 72، تابستان 1402، صفحه 1-10 اصل مقاله (1.77 M) | ||
| نوع مقاله: گرایش دینامیک، ارتعاشات و کنترل | ||
| نویسندگان | ||
| حجت طائی* 1؛ صبا نیک سرشت2؛ علیرضا بابایی3 | ||
| 1نویسنده مسئول: استادیار، مجتمع دانشگاهی مکانیک، دانشگاه صنعتی مالک اشتر، اصفهان، ایران | ||
| 2کارشناس ارشد، مجتمع دانشگاهی مکانیک، دانشگاه صنعتی مالک اشتر، اصفهان، ایران | ||
| 3استادیار، مجتمع دانشگاهی مکانیک، دانشگاه صنعتی مالک اشتر، اصفهان، ایران | ||
| چکیده | ||
| در این مقاله هدف اصلی، بهکارگیری رویکرد تخصیص کنترل، در نشست هواپیمای F/A-18 میباشد. برای این کار، از مدل غیرخطی سه درجه آزادی پرنده و برای طراحی سیستم کنترل پرواز طولی، از رویکرد تخصیص کنترل هوشمند مبتنی بر منطق فازی استفاده میشود. عملگرهایی که در فرآیند نشست هواپیما مشارکت دارند، زاویه بالابر و زاویه کنترل بردار رانش موتور هواپیما میباشند. با تخصیص سیگنالهای کنترلی بین دو عملگر مزبور، هواپیما فرآیند کاهش ارتفاع را آغاز و درنهایت به سطح زمین میرسد. برای بهبود کارایی کنترلکننده فازی، کاهش تلاش کنترلی و بالا بردن میزان دقت و کیفیت فرود هواپیما، از الگوریتم بهینهسازی ژنتیک مبتنی بر روش NSGA-II استفاده میشود و پارامترهای کنترلکننده فازی اصلاح میگردند. نتایج بهدستآمده از شبیهسازی، نشان میدهد که رویکرد تخصیص کنترل پیشنهادی، از توانایی بالایی برای کنترل و پایداری هواپیما در فرآیند فرود برخوردار است. همچنین متغیرهای خروجی، به مقدار مطلوبی همگرا میگردند و هواپیما با دقت مناسب و تلاش کنترلی کم، فرآیند نشست را به انجام میرساند. | ||
تازه های تحقیق | ||
| ||
| کلیدواژهها | ||
| فرود خودکار هواپیما؛ تخصیص کنترل؛ منطق فازی؛ بهینه سازی چندهدفه؛ الگوریتم ژنتیک | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,186 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 731 |
||