تابآوری سالن شماره دو فرودگاه مهرآباد در بحرانهای احتمالی و ارزیابی زمان تخلیه اضطراری | ||
| پدافند غیرعامل | ||
| دوره 14، شماره 2 - شماره پیاپی 54، تابستان 1402، صفحه 15-29 اصل مقاله (1.79 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| نویسندگان | ||
| محمدعلی نکوئی1؛ پرویز جعفری فشارکی1؛ محدثه حامدی* 2 | ||
| 1استادیار گروه مدیریت بحران دانشکده پدافند غیرعامل دانشگاه صنعتی مالک اشتر، تهران، ایران | ||
| 2دانشجوی دکتری مدیریت بحران دانشگاه صنعتی مالک اشتر، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| هدف این مقاله، بررسی تابآوری فرودگاه مهرآباد در بحرانهای احتمالی مانند جنگ و زلزله از طریق شبیهسازی تخلیه اضطراری جمعیت است. روش پژوهش از نوع توصیفی– تحلیلی، ازنظر حل مسئله ترکیبی و نوع نتایج تبیینی هست. جمعآوری اطلاعات میدانی و اسنادی انجامگرفته است. جامعه آماری شامل 160 نفر از متخصصان، هیئتعلمی و دانشجویان تحصیلات تکمیلی است. از نمونهگیری تصادفی و از فرمول کوکران استفادهشده است. بعد از انجام مصاحبه و تکمیل پرسشنامه، سناریوهای سازگار از نرمافزار Wizard حاصل و سپس مدلسازی در حالت عادی و فاجعه و خوشبین با حداکثر دو عامل ناسازگار در Any Logic در نظر گرفتهشده است. نتایج شبیهسازی نشان داده است زمان در سناریو چهارم بازمان تخلیه 125 دقیقه و زمان شبیهسازی 87/19 نسبت به بقیه سناریوها بیشتر است و در شرایط بحرانیتری قرار دارد. در سناریو 1 شرایط عادی ازآنجاییکه همه دربهای ورود و خروج سالم هستند درصد تخلیه افراد بلافاصله پس از شروع بحران حداکثر است، وجود موانع تأثیری در ایجاد گره جمعیتی نداشته و با گذر زمان جمعیت بهتدریج خارج میشوند. در حالت فاجعه، زمان تخلیه 100 و شبیهسازی 11/59 دقیقه است. تابآوری سالن شماره 2 فرودگاه در شرایط عادی مناسب است ولی در صورت وقوع بحران و افزایش تراکم، ترس و سرعت، بسیار پایین است. برخلاف پژوهشهای پیشین که نگاهی تکبعدی به مصالح تخلیه اضطراری داشتهاند؛ این مقاله رویکردی ترکیبی دارد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تخلیه اضطراری؛ شبیهسازی؛ مدل تحلیل حساسیت | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 4,063 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,306 |
||