موانع و بحران های اساسی شورای امنیت درمدیریت صلح و امنیت بین الملی | ||
| مدیریت بحرانهای اجتماعی | ||
| مقاله 4، دوره 14، شماره 4، بهار 1402، صفحه 65-94 اصل مقاله (1.67 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| نویسندگان | ||
| حمید صالحی* 1؛ میلاد عبدی2 | ||
| 1دانشیار علوم سیاسی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه علامه طباطبایی تهران،ایران. | ||
| 2دانشجوی دکتری علوم سیاسی دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران. | ||
| چکیده | ||
| سازمان ملل متحد تنها سازمان میان دولتهاست که هدف اصلی آن حفظ صلح و امنیت جهانی است. این سازمان که پس از پایان جنگ جهانی دوم شکل گرفت، فراز و نشیبهای فراوانی را پشت سر نهاد. با فروپاشی شوروی و پایان یافتن جهان دوقطبی، بسیاری از سازمانهای منطقهای و بین المللی دچار تحول شکلی و ماهوی شدند تا بتوانند خود را با شرایط و فضای جدید بین المللی سازگار نمایند. ضرورت سازگاری با شرایط جدید نظام بین الملل پس از جنگ سرد موجب شد بیشترین نگاهها به اصلاح ساختار شورای امنیت سازمان ملل متحد در خصوص بحران ها و ایجاد صلح، معطوف شود. روش تحقیق دراین پژوهش، توصیفی- تحلیلی و روش جمع آوری اطلاعات نیز به شیوه کتابخانه ای یعنی بهره گیری از مطالعه اسنادی (کتب، مجلات، مقالات معتبر داخلی و خارجی) است. در این راستا در پی پاسخ به این سؤال می باشیم که موانع و بحران های اساسی شورای امنیت در مدیریت صلح و امنیت بین المللی بعنوان هدف اصلی این سازمان چیست؟ که در پایان به این نتیجه می رسیم که حضور همیشگی اعضای دائم در شورای امنیت و برخورداری از حق نابرابر وتو، و تضاد منافع میان اعضا دائم مانع اصلی برقراری و مدیریت صلح توسط شورا در عرصه بین المللی می باشد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| شورای امنیت؛ حق وتو؛ مدیریت صلح؛ بحران | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 362 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 528 |
||