الگوی ارزیابی عملکرد فردی فرماندهان و مدیران مبتنی بر روش فراترکیب | ||
| مدیریت و پژوهشهای دفاعی | ||
| مقاله 1، دوره 22، شماره 99، بهار 1402، صفحه 11-40 اصل مقاله (944.1 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| نویسندگان | ||
| علی ترابی کلاته قاضی1؛ مسعود علی حسینی2؛ روحاله فرجی* 3 | ||
| 1پژوهشگر دانشگاه جامع امام حسین علیه السلام | ||
| 2پژوهشگر دانشکده مدیریت، دانشگاه جامع امام حسین علیهالسلام | ||
| 3پژوهشگر دانشگاه جامع امام حسین علیهالسلام، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| مقدمه: ارزیابی عملکرد فردی از جمله دغدغههای سازمانها و از جمله موضوعات پژوهشی پر تکرار در ادبیات علمی است. تفکیک بین عملکرد سازمان و عملکرد فرد با شاخص هایی متناسب و معتبر یکی از مسائل مورد توجه این حوزه است.شواهد تجربی و بررسی های علمی نشان می دهد که در نتایج بدست آمده از الگوهای مورد استفاده در ارزیابی عملکرد، برخی جنبههای عملکردی مغفول مانده است. هدف: پژوهش حاضر به دنبال شناسایی الگوی ارزیابی عملکرد فردی فرماندهان و مدیران است تا بتواند با در نظر گرفتن جوانب مختلف سازمان عملکرد مدیران را مورد ارزیابی قرار دهد. روش: روش تحقیق مورد استفاده؛ روش فراترکیب هفت مرحلهای سندلوسکی و باروسو(2007)بوده است که با مطالعه مقالات علمیـپژوهشی مرتبط حوزه ارزیابی از پایگاههای اطلاعاتی معتبر، تحلیل و بررسی مقالات منتخب، سازمان دهی و دسته بندی ابعاد و مولفه های استخراج شده و نهایی سازی الگو با استفاده از پنل خبرگی انجام شده است. یافتهها: یافتههای پژوهش نشان میدهد الگوی مطلوب ارزیابی عملکرد فردی فرماندهان و مدیران دارای شش بعد و هجده مؤلفه است. ابعاد احصاء شده در این پژوهش عبارتند از: فردی، اداره سازمان، مأموریتی، ارزشی، جهادی و اجتماعی. همچنین مولفه های پیشنهاد شده عبارتند از : مدیریتی، حقوقی، مالی، اقتصادی، عملیاتی، محیطی، اخلاقی، اعتقادی، سیاسی، تفکر جهادی، سبک زندگی، کار و عمل جهادی، درون سازمانی، برون سازمانی الگوی جامع ارزیابی عملکرد فردی فرماندهان و مدیران نیازمند دو شرط اساسی مشتمل بر احصاء جامع ابعاد و مؤلفههای ارزیابی و تعریف شاخصهای اقتضائی هر سازمان منطبق با ابعاد و مؤلفههای تعریف شده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| عملکرد؛ ارزیابی عملکرد؛ ارزیابی عملکرد کارکنان؛ فراترکیب | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 881 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 363 |
||