اصول و راهبرد مدیریت امام علی(ع) در حل بحران های سیاسی-اجتماعی | ||
| مدیریت بحرانهای اجتماعی | ||
| مقاله 2، دوره 15، شماره 2، تابستان 1402، صفحه 27-60 اصل مقاله (1 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| نویسندگان | ||
| عبدالرضا باقی* 1؛ احمدرضا شاهعلی2؛ فاطمه زهرا تصدیقی3 | ||
| 1دانشیار دانشگاه آزاد اسلامی، واحد شهرضا، اصفهان، ایران. | ||
| 2استادیار گروه معارف اسلامی، دانشگاه علم و صنعت، تهران، ایران. | ||
| 3دانش آموخته کارشناسی ارشد رشته تاریخ فرهنگ و تمدن اسلامی دانشگاه آزاد اسلامی شهرضا، اصفهان، ایران. | ||
| چکیده | ||
| امروزه بیشتر دانشمندان به دنبال الگویی برای مدیریت بحرانهای سیاسی ـ اجتماعی هستند. از آنجا که اصول و راهبردهای ارائه شده آنها اغلب خاستگاه غربی و غیر بومی دارد، با روش و سبک مدیریتی ائمه معصومین (علیهم السلام) متفاوت است. این مقاله به دنبال پاسخ به این سؤال اصلی است که اصول و راهبرد مدیریتی حضرت امام علی(ع) در حل بحران های سیاسی و اجتماعی زمان خود چه بوده است. در این راستا فرضیه مقاله عبارت است از اینکه امام علی(ع) با مدیریت بر قلوب و اصلاح رابطه خود با خود و خود با خدا و باتوجه به شرایط و موقعیت زمان با سبکی از مدیریت آرام، متعادل و پیشگیرانه و مهارکننده به رفع بحران های سیاسی و اجتماعی زمان خود پرداخته است. در این مقاله فرضیه یاد شده به انضمام اصول مدیریتی حضرت علی (ع) با استفاده از روش توصیفی ـ تحلیلی و بر اساس بررسی اطلاعات کتابخانهای و سخنان و سیره حضرت در نهج البلاغه و تطبیق آن با نظریات موجود در مورد مدیریت بحران ثابت شده است | ||
| کلیدواژهها | ||
| مدیریت بحران؛ اصول مدیریت بحران؛ بحرانهای سیاسی اجتماعی؛ نهج البلاغه؛ امام علی(ع) | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 358 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 355 |
||