تاثیر فرهنگ سیاسی تبعی بر روند دموکراسی در دولت نهم و دهم | ||
| دولت پژوهی ایران معاصر | ||
| مقاله 1، دوره 9، شماره 4، زمستان 1402، صفحه 11-38 اصل مقاله (1.79 M) | ||
| نوع مقاله: جامعه شناسی سیاسی ایران | ||
| نویسنده | ||
| مجتبی عطارزاده* | ||
| گروه معارف اسلامی و دروس عمومی دانشگاه هنر اصفهان | ||
| چکیده | ||
| هر چند افزایش درآمدهای ارزی ناشی از بالا رفتن قیمت نفت در بازارهای جهانی، توان این دولت در انجام اقداماتی چون پرداخت یارانه نقدی،توزیع سهام عدالت و اجرای پروژه مسکن مهر را بالا برد،اما ناخواسته به اقتدارگرائی دولت که اینک خود را ولی نعمت مردم میدید،دامن زد تا جائی که ثروت بیش از حد نفتی، ضرورت پاسخگو بودن در برابر گروه های پرسشگر را تحت الشعاع خود قرار داد و در نتیجه با رواج فرهنگ سیاسی تبعی، دولت خود را از مشروعیت دموکراتیک بینیاز دید. "بهرهمندی از درآمدهای نفتی پشتوانه طرح آرمانهای عامهپسند که با تقویت ماهیت رانتیر دولت، وابستگی اقشار ضعیف و متوسط جامعه به دولت را افزایش داد، پاسخگوئی دولت در برابر مردم که از لوازم تحقق دموکراسی در هر جامعهای است را کاهش داد"، فرضیه این نوشتار در پاسخ به سوال اصلی چرائی به محاق رفتن دموکراسی در دولت مدعی مردمسالاری، را تشکیل میدهد. یافتههای حاصل از پژوهش حاضر که با استفاده از روش توصیفی-تحلیلی انجام گرفته است، نشان میدهد عدم توزیع عادلانه ثروت حاصل از درآمدهای نفتی در دولت بهار و در نتیجه مواجهه مردم با اَشکال جدیدِ «سرمایهداری رفاقتی» بازتولید شده توسط قدرتهای سیاسی ثروتمحور، ضمن کاهش ضرورت پاسخگوئی دولت در برابر شهروندان ، با سلب امکان تبدیل ایرانیان به فاعلی شناسا و سوژه وتداوم بقاء آنان در حالت ابژه و سوژه منقاد،فصل خزان دموکراسی در دوران حاکمیت دولت بهار رقم خورد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| درآمدهای نفتی؛ دموکراسی؛ عدالت؛ فرهنگ سیاسی تبعی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 543 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 617 |
||