اثربخشی مداخلات روایت درمانی در تغییر خودهای ممکن و قصه عشق در افراد دارای ازدواج مجدد | ||
| فصلنامه فرهنگی- تربیتی زنان و خانواده | ||
| مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از 21 آبان 1403 | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| نویسندگان | ||
| زینب ظریف منش1؛ سمیرا وکیلی* 2؛ اصغر جعفری3؛ محمد قمری4 | ||
| 1دانشجوی دکتری مشاوره، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. | ||
| 2استادیار مشاوره، گروه مشاوره، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. | ||
| 3دانشیار، گروه روان شناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه کاشان، کاشان، ایران | ||
| 4استاد مشاوره، گروه مشاوره، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. | ||
| چکیده | ||
| ازدواج مجدد در اثر طلاق یا مرگ یکی از همسران اتفاق میافتد. زوجهایی که ازدواج مجدد دارند نسبت به زوجهای دارای ازدواج اول چالشهای بیشتری را تجربه میکنند. در ازدواج مجدد خودهای ممکن و قصه عشق زوج ها تغییر می کند. بنابراین پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی روایتدرمانی در تغییر خودهای ممکن و قصه عشق در افراد دارای ازدواج مجدد انجام شد. روش پژوهش نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون، پسآزمون و پیگیری با گروه کنترل بود. شرکتکنندگان، زوجهای دارای ازدواج مجدد مراجعهکننده به مرکز مشاوره بهزی در تهران در سال 1401 بودند. با استفاده از روش نمونهگیری هدفمند، 20 زوج (40 شرکت کننده) دارای ملاکهای ورود به پژوهش انتخاب شدند و 10 زوح در گروهه آزمایش و 10 زوج در گروه گواه جایگزین شدند. ابزارهای پژوهش مقیاسهای قصه عشق استرنبرگ (LSS) (1995) و خودپنداره راجرز (RSS) (1951) بودند. مداخلات روایتدرمانی پاین (2004) در 8 جلسه 90 دقیقهای هفتگی برای گروه آزمایش اجرا شد و دادهها با استفاده از تحلیل واریانس اندازهگیری مکرر تحلیل شدند. نتایج نشان داد که مداخلات روایتدرمانی در تغییر خودهای ممکن و قصه عشق تاثیر دارد و این تاثیر در مرحله پیگیری پایدار بود (01/0>P). بکارگیری فنون روایتدرمانی میتواند خودهای ممکن در زوجهای دارای ازدواج مجدد را افزایش دهد و اختلاف قصه عشق زوجها را کاهش دهد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| ازدواج؛ خودهای ممکن؛ روایتدرمانی؛ قصه عشق | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 558 |
||