تدوین مدل ساختاری برای خودشکوفایی زنان و مردان متأهل بر اساس نقش فرزندپروری ادراک شده با میانجیگری خودشناسی انسجامی | ||
| فصلنامه فرهنگی- تربیتی زنان و خانواده | ||
| مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از 29 آبان 1403 اصل مقاله (1.36 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| نویسندگان | ||
| سمیرا فرزین1؛ حسین محققی* 2؛ ابوالقاسم یعقوبی3؛ رسول کردنوقابی4 | ||
| 1کاندیدای دکتری روانشناسی، گروه روانشناسی، دانشکده علوم اقتصادی و اجتماعی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران | ||
| 2گروه روان شناسی، دانشکده علوم اقتصادی و اجتماعی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران | ||
| 3گروه روانشناسی، دانشکده علوم اقتصادی و اجتماعی، دانشگاه بوعلی سینا همدان، ایران | ||
| 4گروه روانشناسی، دانشکده علوم اقتصادی و اجتماعی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران. | ||
| چکیده | ||
| این پژوهش با هدف ارزیابی برازش مدل ساختاری از روابط بین فرزندپروری ادراک شده، خودشناسی انسجامی و خودشکوفایی در زنان و مردان متأهل انجام شد. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه پژوهش شامل تمامی زنان و مردان متأهل شهر شیراز در سال 1401 و حجم نمونه 409 نفر (205 زن و 204 مرد) بود که به شیوه نمونهگیری طبقهای نسبی انتخاب شدند. جهت گردآوری دادهها از پرسشنامه خودشکوفایی اهواز اسماعیل خانی (1380)، پرسشنامه فرزندپروری ادراک شده گرولنیک و همکاران (1997) و پرسشنامه خودشناسی انسجامی قربانی و همکاران (2008) استفاده شد. دادهها با استفاده از روش مدلسازی معادلات ساختاری توسط نرمافزارAMOS مورد تحلیل قرار گرفتند. نتایج پژوهش نشانگر برازش مدل پیشنهادی پژوهش بود. همچنین مسیر مستقیم حمایت والدین از خودپیروی بر خودشناسی انسجامی، مهرورزی والدین بر خودشکوفایی، و خودشناسی انسجامی بر خودشکوفایی معنادار بودند. همینطور بر اساس نتایج آزمون بوت استراپ، حمایت والدین از خودپیروی با نقش میانجی خودشناسی انسجامی بر خودشکوفایی نقش غیر مستقیم و معنادار داشت. بر اساس یافتههای پژوهش، با توجه به نقش تعاملی حمایت والدین از خودپیروی و مهرورزی والدین و نیز خودشناسی انسجامی در پیشبینی خودشکوفایی زنان و مردان متأهل، به نهادهای تربیتی، مدرسان رشد و توسعه فردی و مشاوران مدارس توصیه میشود جهت افزایش و پرورش افراد خودشکوفا در جامعه، ابتدا با بسترسازی مناسب، زنان و مردان متأهل را به عنوان مهمترین عنصر و الگوی تربیتی در مسیر رشد خودشکوفایی قرار دهند، اما از آنجایی که در تجارب فرزندپروری که قبلا داشتهاند نمیتوان تغییراتی اعمال نمود، بنابراین میبایست تأکید عمده بر ارتقای خودشناسی انسجامی آنان صورت گیرد. در گام بعدی، در دورههای آموزش خانواده به ویژه دورههای مبتنی بر فرزندپروری برای زنان و مردان متأهل -در جایگاه والدین فعلی یا آینده- محتوای آموزشی را با تأکید بر حمایت والدین از خودپیروی و مهرورزی والدین، با رعایت اصل «تعادل» در این ویژگیها، به نحوی تدوین نمایند که زمینهسازی برای خودشناسی انسجامی و نیز پرورش فرزندان خودشکوفا صورت گیرد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| خودشکوفایی؛ فرزندپروری ادراک شده؛ خودشناسی انسجامی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 517 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 223 |
||