تکامل راهبرد بازدارندگی منطقهای در سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران | ||
| فصلنامه آفاق امنیت | ||
| مقاله 1، دوره 18، شماره 67 - شماره پیاپی 2، تابستان 1404، صفحه 11-37 اصل مقاله (734.67 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| نویسندگان | ||
| محمد فیاض فاروجی* 1؛ علی زارع2؛ حسین محمدی سیرت3 | ||
| 1۲ فارغ التحصیل علوم سیاسی مقطع کارشناسی ارشد، دانشکده معارف اسلامی و علوم سیاسی, دانشگاه امام صادق علیهالسلام. تهران، جمهوری | ||
| 2دانشجوی دکتری روابط بینالملل، دانشکده معارف اسلامی و علوم سیاسی, دانشگاه امام صادق علیهالسلام. تهران، جمهوری اسلامی ایران. | ||
| 3استادیار علوم سیاسی (مسائل ایران)، دانشکده معارف اسلامی و علوم سیاسی, دانشگاه امام صادق علیهالسلام. تهران، جمهوری اسلامی ایران. | ||
| چکیده | ||
| ایران به دلیل موقعیت ژئوپلتیک و ژئواکونومیک خود همواره با تهدیدات خارجی مواجه بوده است. تهدیداتی چون حضور آمریکا، دولت ناسیونالیست صدام و گروههای تروریستی، نیاز به تقویت امنیت ملی را افزایش دادهاند. ازاینرو، ایران با توسعه صنعت هستهای، موشکی و پهپادی و انتقال تسلیحات، راهبردهای مختلف بازدارندگی را در پیش گرفته است. در این مقاله سعی شدهاست که در ذیل چارچوب نظری بازدارندگی منطقهای و با روش جمع آوری اسنادی و کتابخانهای به این سوال جواب داده شود که تحولات راهبرد بازدارندگی منطقهای ایران بعد از انقلاب اسلامی به چه سمتی حرکت کرده است؟ تحلیل نهایی این مقاله بر این مبنی است که با توجه به اظهارات مقامات کشورهای متخاصم و همچنین ظهور ایران به عنوان قدرت منطقهای بعد از ۴ جنگ نظم ساز اخیر یعنی جنگ ایران و عراق، جنگ دوم خلیج فارس، جنگ با داعش و طوفان الاقصی، ایران همزمان سه نوع بازدارندگی متعارف، غیر مستقیم و شبکهای را علیه تهدیدات منطقهای هدایت کردهاست. | ||
| کلیدواژهها | ||
| بازدارندگی؛ سیاست خارجی ایران؛ جنگهای شبکهای؛ جنگ متعارف | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 638 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 342 |
||