وضعیت پسااستعماری جهان و راهبردهای تربیتی آن (مقایسۀ انسان منتظر و پساانسان) | ||
| آینده پژوهی انقلاب اسلامی | ||
| مقاله 6، دوره 6، شماره 2، تابستان 1404، صفحه 207-240 اصل مقاله (694.86 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| نویسنده | ||
| پرستو مصباحی جمشید* | ||
| استادیار دانشگاه فرهنگیان،تهران،ایران | ||
| چکیده | ||
| اصلاح وضعیت استعماری جهان و رسیدن به روشناییِ جهان پسااستعماری، همواره دغدغه بشر بوده است. در دوره معاصر داعیه‌داران آزادی، مفهوم آزادی را بیش از هر چیز در خدمت اهداف استعماری خود درآورده‌اند. اما برخی از متأخرترین جریان‌های فکری بشر از این وضعیت روی‌گردان‌اند و در تلاش برای ساختن شرایط متعالی در هستی می‌باشند تا گونه‌های تازه‌ای از آزادی فردی و جمعی را برای انسان ابداع نمایند. داعیه ایجاد شرایط پسااستعماری توسط جریان پساانسان‌گرایی با ارتقای شرایط انسانی در بعد مادی دنبال می‌شود و همین هدف با جریان دینی (رهنامه خلافت صالحان)، از طریق تعالی انسان در بعد مادی-معنوی صورت‌بندی شده است. هدف این پژوهش ترسیم وضعیت پسااستعماری جهان با دو روایت پساانسان و انسان منتظر و ارائه راهبردهای تربیتی برای تحقق آن است. این پژوهش با روش توصیفی–تحلیلی نگاشته شده است و یافته‌ها حاکیست راهبرد تربیتی پساانسان-گرایان برای ایجاد وضعیت پسااستعماری، گفتمان است و راهبرد انسان منتظر دارای سه قالب شناختی، هویتی و مدیریتی است؛ این راهبردها با ظرفیت‌های متوسع خود، رافع معضلات گفتمان‌محوری هستند. | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| پسااستعمار؛ تربیت؛ گفتمان؛ پساانسان؛ انسان منتظر | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 338 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 179 |
||