گردشگری و معمای هویت: حکمرانی چند سطحی و تعادل بین تعلقات ملی و قومی در ایران | ||
| دولت پژوهی ایران معاصر | ||
| مقاله 1، دوره 11، شماره 4، زمستان 1404، صفحه 11-47 اصل مقاله (1.49 M) | ||
| نوع مقاله: سیاست گذاری و حکمرانی سیاسی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.47176/irsj.2025.1320 | ||
| نویسندگان | ||
| سید زکریا محمودی رجا* 1؛ محمد رضا صالحی پور2 | ||
| 1استادیار علوم سیاسی، گروه علوم سیاسی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه شهید چمران اهواز. | ||
| 2استادیار گروه سیاست گذاری و توسعه گردشگری، دپارتمان گردشگری دانشکدگان مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| پژوهش حاضر باهدف تبیین سازوکار تحقق توازن میان هویت محلی-قومی و هویت ملی در مناطق قومی ایران، بر نقش حکمرانی چندسطحی و ظرفیتهای گردشگری تمرکز دارد. پرسش اصلی این است که چگونه میتوان با بهرهگیری از الگوهای حکمرانی چندلایه و سیاستگذاری مبتنی بر توسعه گردشگری، همزمان به همزیستی سازنده هویتهای قومی و تحکیم انسجام ملی دستیافت. این مطالعه ماهیت پیچیده مدیریت هویت در بستر چندقومیتی ایران و ضرورت عبور از رویکردهای متمرکز به الگوهای مشارکتی و تعاملی را بررسی میکند. روششناسی پژوهش کیفی و بر اساس نظریه دادهبنیاد است؛ دادهها از طریق مصاحبه نیمهساختاریافته با صاحبنظران حوزه هویت، حکمرانی و گردشگری، بررسی اسناد و مشارکت در نشستهای علمی تا اشباع نظری گردآوری و با سهمرحله کدگذاری تحلیلشدهاند. مدل پارادایمی پژوهش، با مقوله هستهای «حکمرانی چندسطحی و تعادل هویتی پایدار» و شش محور علّی، زمینهای، مداخلهگر، راهبردها، پیامدهای ایجابی و سلبی سازمانیافته است. یافتهها نشان میدهد تمرکزگرایی و ضعف در تعامل میانسطوحی، زمینۀ تقلیلگرایی هویتی و واگرایی قومی را ایجاد میکند و تحقق توازن هویتی به استقرار حکمرانی چندسطحی، تقویت ساختارهای بومی، توزیع عادلانه منافع و توسعه هدفمند گردشگری قومی وابسته است. تأسیس نهادهایی چون «خانه اقوام ایرانی» و ارتقاء مشارکت محلی، بنیانهای تعامل و انسجام اجتماعی-ملی را شکل میدهد و صنعت گردشگری ابزاری محوری برای بازتولید وحدت در عین کثرت فراهم میآورد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| گردشگری؛ هویت ملی؛ هویت قومی؛ حکمرانی چندسطحی؛ گرنددتئوری؛ مشارکت محلی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 490 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 202 |
||