مطالعه تجربی عملکرد یک سیستم نمک‌زدایی تقطیر غشایی بافاصله هوایی در عدد رینولدز بسیار پایین | ||
| مکانیک سیالات و آیرودینامیک | ||
| مقاله 6، دوره 14، شماره 2 - شماره پیاپی 36، اسفند 1404، صفحه 69-82 اصل مقاله (877.13 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| نویسندگان | ||
| مهدی جمالی قهدریجانی1؛ علی مشکین فر2؛ آرش کریمی پور* 3 | ||
| 1استادیار، گروه مهندسی مکانیک ، واحد نجف آباد ، دانشگاه آزاد اسلامی ، نجف آباد ، ایران | ||
| 2کارشناسی ارشد،گروه مهندسی مکانیک ، واحد نجف آباد ، دانشگاه آزاد اسلامی ، نجف آباد ، ایران | ||
| 3دانشیار، گروه مهندسی مکانیک ، واحد نجف آباد ، دانشگاه آزاد اسلامی ، نجف آباد ، ایران | ||
| چکیده | ||
| تقطیر غشایی (MD) یکی از روش‌های نوین برای نمک‌زدایی آب‌های شور و فوق شور است که از اختلاف فشار بخار در دو سمت غشای آب‌گریز برای جداسازی استفاده می‌کند. در میان پیکر‌بندی‌های مختلف، تقطیر غشایی بافاصله هوایی(AGMD) به دلیل کاهش اتلافات حرارتی و ساختار ساده‌تر، توجه بیشتری به خود جلب کرده است. در پژوهش حاضر، یک نمونه آزمایشگاهی AGMD طراحی و ساخته‌شده و عملکرد آن در اعداد رینولدز بسیار پایین موردبررسی قرارگرفته است؛ آزمایش‌ها با سه پارامتر کلیدی شامل دمای آب تغذیه، شوری آب و ضخامت فاصله هوایی در سطوح مختلف انجام‌شده‌اند. نتایج نشان می‌دهند که افزایش دمای آب تغذیه منجر به افزایش دبی آب شیرین تولیدی می‌شود، درحالی‌که افزایش شوری و ضخامت فاصله هوایی تأثیر منفی بر روی دبی آب شیرین تولیدی دارند. این کاهش در دبی آب تولیدی بسیار محدود بوده و حتی در شوری‌های بسیار بالا (دو برابر شوری آب دریا) نیز افت عملکرد کمتر از20درصد مشاهده می‌شود. همچنین مشاهده شد کاهش کارایی سسیستم در شوری‌های بالا و در فواصل هوایی زیادتر، کمتر است. از سوی دیگر، اگرچه افزایش ضخامت فاصله هوایی موجب کاهش عملکرد سیستم نمک‌زدایی AGMD می‌شود، اما این کاهش با افزایش ضخامت فاصله هوایی کمتر خواهد شد. | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| تقطیر غشایی؛ فاصله هوایی؛ نمک‌زدایی؛ پارامترهای عملیاتی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 349 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 169 |
||