تبیین سیاستگذاری جمهوری اسلامی ایران در رابطه با افزایش مهاجرت افغانستانیها به ایران؛ با تأکید بر امنیت انسانی مهاجرین | ||
| دولت پژوهی ایران معاصر | ||
| مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از 20 مهر 1404 | ||
| نوع مقاله: سیاست گذاری و حکمرانی سیاسی | ||
| نویسندگان | ||
| یعقوب یوسفوند1؛ حسین مهدیان2؛ محمدمهدی دهقانیزاده بغدادآباد* 3 | ||
| 1استادیار / دکتری علوم سیاسی، گرایش سیاستگذاری عمومی، دانشکده فرماندهی و مدیریت، دانشگاه افسری امام علی (ع)، تهران، ایران | ||
| 2استادیار گروه مطالعات و تحقیقات علوم پایه، دانشگاه افسری امام علی (ع)، تهران، ایران | ||
| 3کارشناسی ارشد معارف اسلامی و فرهنگ و ارتباطات، گروه فرهنگ و دولت، دانشکده معارف اسلامی و فرهنگ و ارتباطات، دانشگاه امام صادق (ع)، | ||
| چکیده | ||
| افزایش مهاجرت و حضور افغانستانیها در ایران یکی از بحرانهایی است که پژوهشهای انجام شده به برخی از ابعاد آن پرداختهاند. درحالی که مهمترین بُعد مهاجرت، تبیین علل مهاجرت و البته وضعیت مهاجرین در ایران است که کمتر به آن پرداخته شده است. در این پژوهش از روش مطالعه اسنادی و میدانی به صورت مصاحبه نیمهساختاریافته از 12 نفر افراد صاحبنظر در این حوزه استفاده شد که پس از آن، به روش تحلیل مضمون کدگذاری مصاحبهها صورت گرفت که 109 مضمون پایه به دست آمد؛ سپس با ارتباطدهی میان آنها 29 مضمون سازمانیافته کشف شد. در نهایت این مضامین در ذیل 8 مضمون فراگیر قرار گرفتند. پس از طبقهبندی شبکه مضامین، یک مدل مهاجرتی نسبتاً جامع از چرایی افزایش جمعیت مهاجران افغانستانی در ایران بر اساس نظریه اورت. سی. لی ترسیم شد که شامل 4 دسته عوامل شخصی، منطقه مبدأ، منطقه مقصد و مداخلهگر است. همچنین عوامل منفی و خنثی در منطقه مقصد، نشان میدهد در تأمین امنیت انسانی مهاجران افغانستانی در ابعاد امنیت شخصی، سیاسی، اجتماعی و اقتصادی دچار ضعفها و نواقصی است. در نتیجه برای کاهش میزان مهاجرت افغانستانیها به ایران و بهبود وضعیت آنها در زمان حضور در ایران، سیاستگذاران جمهوری اسلامی ایران باید به ایجاد سیاستهای مهاجرتی جامع و متوازن توجه کنند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| مهاجرت؛ سیاستگذاری؛ مهاجران افغانستانی؛ ایران؛ نظریه اورت. سی. لی؛ امنیت انسانی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 400 |
||