مفهوم، شروط و محدودیتهای عقد هدنه در فقه امامیه | ||
| سیاست دفاعی | ||
| مقاله 3، دوره 34، شماره 131 - شماره پیاپی 2، پاییز 1404، صفحه 61-84 اصل مقاله (685.04 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| نویسنده | ||
| عبدالحجت حق جو* | ||
| نویسنده مسئول: مرکز فقهی ائمه اطهار (ع)، قم، ایران. | ||
| چکیده | ||
| هدنه و مهادنه از ابزارهای سیاسی اسلام برای برقراری رابطه با طرف مقابل است که به پشتوانه قرآن، سنت و تاریخ اسلام توسط بزرگان دین برای حفظ مصالح اسلام و مسلمانان مورد استفاده قرار گرفتهاند. در این مقاله با روش کتابخانهای و با عنایت به آیات قرآن کریم، عبارات فقهای عظام شیعه و برخی وقایع تاریخی به ویژه صدر اسلام، مفهوم، جایگاه، شرایط و محدودیتهای هدنه و مهادنه مورد بررسی قرار گرفتهاست. همچنین، نمونههایی از هدنه و مهادنه یا عقود مشابه آن در عهد پیامبر (ص)، امامان (ع) و ولی فقیه مورد بررسی و تحلیل قرار گرفتهاست. این مقاله نشان میدهد معنای اصطلاحی هدنه و مهادنه در راستای معنای لغوی است با این تفاوت که برخی شروط و محدویتها در آن باید در نظر گرفته شود مانند اجازه و امر امام یا نائب امام، بازگرداندن پناهندگان، پرداخت عوض، حمایت طرفین، رعایت مصلحت، ذکر زمان، طریقه قضاوت بین مسلمانان و غیر آنها، وجود فایده و عدم ضرر، وجود قوت و عدم ضعف، وفای به عهد و عدم خیانت، لزوم مکتوب بودن محتوای عقد و مسلمان شدن طرف مقابل وجود دارد. مهمترین اثر مترتب بر این مقاله جمعآوری تمام شروط و محدودیتها در یک نوشتار است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| هدنه؛ مهادنه؛ حدیبیه؛ کفار؛ عقد | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 335 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 179 |
||