تدوین الگوی راهبردی مدیریت بحرانهای اجتماعی مبتنی بر مشارکت نهادهای مردمی | ||
| مدیریت بحرانهای اجتماعی | ||
| مقاله 2، دوره 17، شماره 3، پاییز 1404، صفحه 35-55 اصل مقاله (793.93 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| نویسنده | ||
| مرتضی نثاری* | ||
| نویسنده مسئول: دکتری مدیریت راهبردی فرهنگی، دانشگاه عالی دفاع ملی، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| هدف این پژوهش باهدف تدوین الگوی راهبردی مدیریت بحرانهای اجتماعی مبتنی بر مشارکت نهادهای مردمی در ایران انجام شد. روش: پژوهش با استفاده از رویکرد کیفی داده بنیاد و مدل پارادایمی استراوس و کوریین انجام شد. دادهها از طریق مصاحبههای نیمه ساختاریافته با ۲۰ نفر از خبرگان (اساتید دانشگاهی، مدیران سازمانهای مردمنهاد ، فعالان محلی، و سیاستگذاران) و تحلیل اسناد جمعآوری شدند. تحلیل دادهها در سه مرحله کدگذاری باز، محوری، و انتخابی انجام شد. یافتهها: یافتهها نشان داد که مشارکت نهادهای مردمی بهعنوان مقوله محوری، تحت تأثیر عوامل علّی (اعتماد اجتماعی، ظرفیتسازی، انگیزه مشارکت)، شرایط زمینهای (تنوع فرهنگی، زیرساختهای اجتماعی، سیاستهای عمومی)، و عوامل مداخلهگر (تهدیدات رسانهای، محدودیتهای مالی، موانع قانونی) قرار دارد. راهبردهای پیشنهادی شامل توسعه شبکههای همکاری، آموزش، و تقویت اعتماد عمومی است که به پیامدهایی مانند تابآوری اجتماعی، پیشگیری از بحران، و بازآفرینی اجتماعی منجر میشوند. نتایج: مدل پیشنهادی، چارچوبی عملیاتی برای پیشبینی، پیشگیری، و مدیریت بحرانهای اجتماعی ارائه میدهد. پیشنهادها شامل تقویت اعتماد اجتماعی، ظرفیتسازی نهادها، توسعه شبکههای همکاری، و مقابله با تهدیدات رسانهای است. این مدل میتواند به سیاستگذاران و مدیران در تقویت انسجام اجتماعی و کاهش آسیبپذیری کمک کند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| مدیریت بحرانهای اجتماعی؛ مشارکت نهادهای مردمی؛ داده بنیاد؛ الگوی راهبردی؛ تابآوری اجتماعی | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 12,578 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,315 |
||