نقش تابآوری، خودکارآمدی و خوشبینی در پیشبینی امید و انگیزه پرسنل مرد کلانتریهای شهر تبریز | ||
| روانشناسی نظامی | ||
| مقاله 1، دوره 15، شماره 4 - شماره پیاپی 60، تابستان 1404، صفحه 11-31 اصل مقاله (1.07 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| نویسندگان | ||
| حسین رستمی1؛ شیرین زینالی* 2؛ ابراهیم نوری1؛ رحیم یوسفی3 | ||
| 1ناجا | ||
| 2گروه روانشناسی دانشگاه ارومیه | ||
| 3گروه روانشناسی دانشگاه شهید مدنی آذربایجان | ||
| چکیده | ||
| هدف تحقیق حاضر پیشبینی امید و انگیزه کارکنان مرد کلانتری بر اساس تابآوری، خودکارآمدی و خوشبینی بود. در این پژوهش همبستگی از نوع رگرسیون ، جامعه آماری کلیه کارکنان مرد کلانتریهای شهر تبریز بود که در سال 1402 درحالخدمت بودند و 160نفر به روش خوشهای تصادفی انتخاب شدند و به ابزارهای تابآوری کانر و دیویدسون (2003)، مقیاس خودکارآمدی شرر و همکاران (1983)، امیدواری اشنایدر (1991)، انگیزه لورنس و جردن (2009) و پرسشنامه خوشبینی شییر و کارور (1985) پاسخ دادند. بهمنظور تحلیل دادهها از نرمافزار 21 SPSS- و روش پیرسون و رگرسیون استفاده شد. نتایج نشان داد که بین تابآوری، خودکارآمدی و خوشبینی با امید و انگیزه کارکنان با رابطه معنادار وجود دارد. همچنین تابآوری و خوشبینی قادر به پیشبینی امیدواری و انگیزه در بین کارکنان کلانتریهای شهر تبریز هستند (01/0P<). بر این اساس، میتوان نتیجه گرفت که متغیرهایی روانشناختی از جمله تابآوری، خودکارآمدی و خوشبینی با امید و انگیزه کارکنان کلانتریها رابطه دارند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تابآوری؛ خودکارآمدی؛ خوشبینی؛ امید؛ انگیزه | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 133 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 94 |
||