نقش هوش مصنوعی در افزایش کارآمدی دیپلماسی دفاعی جمهوری اسلامی ایران در پرتو قانون برنامه هفتم توسعه | ||
| دولت پژوهی ایران معاصر | ||
| مقاله 7، دوره 12، شماره 2، تابستان 1405 | ||
| نوع مقاله: حکمرانی و فناوری های نوین | ||
| نویسندگان | ||
| سید جلال دهقانی فیروزآبادی1؛ محمدعلی صادق زاده2 | ||
| 1دانشگاه علامه طباطبائی | ||
| 2دانشگاه تهران | ||
| چکیده | ||
| چکیده دیپلماسی دفاعی یکی از ابزارهای مؤثر دولت‌ها در توسعه همکاری بین‌المللی و هم‌گرایی منطقه‌ای در جهت حفظ صلح و امنیت پایدار، ایجاد اتحادها و ائتلاف‌ها و پیمان‌های دفاعی، تنش‌زدایی و اعتمادسازی، جلوگیری از بروز منازعه و کنترل بر محیط امنیتی است. در قانون برنامه هفتم توسعه، با توجه به جایگاه جمهوری اسلامی ایران در منطقه غرب آسیا و نظام بین‌الملل، بر ارتقای کمی و کیفی ظرفیت‌ها و زیرساخت‌های دفاعی، نظامی، اطلاعاتی، امنیتی، علمی و فنی به منظور تأمین امنیت ملی و حفاظت از منافع ملی کشور تأکید شده است. این پژوهش درصدد پاسخ به این پرسش است که مهم-ترین نقش هوش مصنوعی در کارآمدی دیپلماسی دفاعی جمهوری اسلامی ایران در پرتو قانون برنامه هفتم توسعه چیست؟ یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد فناوری هوش مصنوعی به عنوان مؤلفه جدید قدرت جهانی با قابلیت فرماندهی وکنترل، پردازش و تحلیل داده‌ها، شناسایی هدف، نظارت بر تهدید، شبیه‌سازی میدان نبرد و هوشمندسازی جنگ افزارهای نظامی، به عنوان یکی از پیشران‌های تأثیرگذار در حوزه‌های نظامی و دفاعی و اطلاعاتی و امنیتی است که در ارتقای توان ترکیبی و افزایش کارآمدی دیپلماسی دفاعی ایران در راستای اهداف قانون برنامه هفتم توسعه نقش تعیین‌کننده دارد. کلیدواژهها: هوش مصنوعی، دیپلماسی دفاعی ایران، قدرت هوشمند، قانون برنامه هفتم توسعه. | ||
| کلیدواژهها | ||
| هوش مصنوعی؛ دیپلماسی دفاعی ایران؛ قدرت هوشمند؛ قانون برنامه هفتم توسعه | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 154 |
||