آسیب شناسی سیاست های خصوصیسازی دولتهای 1368 تا 1396جمهوری اسلامی ایران از منظر توسعه رفاه عمومی | ||
| دولت پژوهی ایران معاصر | ||
| مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از 11 خرداد 1405 | ||
| نوع مقاله: اقتصاد سیاسی ایران | ||
| نویسندگان | ||
| حبیب اله فلاحی* 1؛ سید اسمعیل حسینی گلی2؛ حمیدرضا شیرزاد3 | ||
| 1دانشجو دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی | ||
| 2: استادیار، گروه علوم سیاسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران | ||
| 3استادیار، گروه علوم سیاسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| اجرای غیر علمی خصوصی سازی، توسعه رفاه عمومی بیشتر را ترمز کشید. زیرا نداشتن اساسنامه جامع پیش از اجراِء، موجب تصمیمات آنی و دلبخواهی شد. تا عیان شود که سیاست پژوهی گم شده اصلی خصوصی سازی است. این پژوهش به دنبال آسیبشناسی سیاستهای اعمالی با استفاده از دادههای کتابخانهای و اسنادی، به روش توصیفی- تحلیلی با تحلیل مضمون است. نتایج کلی تحقیق موید آن است که آسیب خصوصیسازی در فاصله سالهای مربوطه بر اساس مدل تحلیل سه شاخگی(اهرنجانی) و پیمایش دلفی به ترتیب آسیبهای محیطی (زمینهای)، با میانگین معادل؛ 16/4 و آسیبهای رفتاری(محتوایی)، با میانگین معادل؛ 07/4 و آسیب های ساختاری، با میانگین معادل؛ 04/4 میباشد و مفهوم آن این است که مشکل اصلی در پیاده سازی و اجرای سیاستهای خصوصیسازی، مسائل محیطی و شرایط بیرونی می باشد. حذف مدیریت دولتی که مهمترین اصل جهانشمول خصوصی سازی است، با سیاستهای اعمالی، محقق نشد. تا بجای انقلاب اقتصادی و ریل گذاری جدید اقتصادی، افزایش بیکاری و بلعیدن بیشتر بودجه دولتی، توسط بنگاههای دولتی و عدم توسعه رفاه عمومی را موجب شوند، طوریکه چند سال بعد از پایان واگذاریها در سال 1397، از فهرست 631 موردی پرده برداری شود که فقط 282 فقره آن جامانده دو سال قبلتر بوده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| آسیبشناسی؛ سیاستگذاری؛ خصوصیسازی؛ پیمایش دلفی؛ تحلیل سه شاخگی ؛ رفاه عمومی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 55 |
||