تاثیر فن آوری هوش مصنوعی بر قدرت بازدارندگی | ||
| سیاست دفاعی | ||
| مقاله 2، دوره 34، شماره 133 - شماره پیاپی 4، زمستان 1404، صفحه 29-60 اصل مقاله (751.36 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.47176/dpj.2026.1869 | ||
| نویسندگان | ||
| محمدیونس بهادری* 1؛ سیدمحمد طباطبایی2 | ||
| 1دانش آموخته کارشناسی ارشد روابط بین الملل دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران. | ||
| 2استاد گروه روابط بین الملل دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران. | ||
| چکیده | ||
| پژوهش حاضر به این موضوع میپردازد که ظهور هوش مصنوعی در حال ایجاد یک دگردیسی پارادایمیک در مطالعات امنیتی است و مفاهیم کلاسیک بازدارندگی را به چالش میکشد. این مقاله در پی پاسخ به این سوال اصلی است که بازدارندگی الگوریتمی چگونه موجب تحول در دکترین امنیتی قدرتهای بزرگ شده است؟ بدین منظور، پژوهش با این فرضیه پیش میرود که ظهور بازدارندگی الگوریتمی با تغییر منطق بازدارندگی از «تلافی» به «پیشبینی»، باعث تحول بنیادین در دکترین امنیتی قدرتهای بزرگ شده و رقابتی نوین بر سر برتری اطلاعاتی و سرعت تصمیمگیری ایجاد کرده است. روش تحقیق به کار گرفته شده، توصیفی-تحلیلی با بهرهگیری از سناریونویسی و رویکردی تطبیقی است. یافتهها نشان میدهد که هر یک از قدرتها به شیوهای منحصربهفرد با این تحول انطباق یافتهاند: ایالات متحده به سمت «بازدارندگی یکپارچه»، چین به سوی «امنیت جامع ملی» و «بازدارندگی هوشمند»، و روسیه به سمت «جنگ شناختی» حرکت کردهاند. این رقابت الگوریتمی به بیثباتی راهبردی، کاهش زمان واکنش انسانی و افزایش ابهام در انتساب حملات منجر شده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| هوش مصنوعی؛ دکترین امنیتی؛ بازدارندگی الگوریتمی؛ قدرتهای بزرگ؛ ثبات راهبردی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 129 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 124 |
||