بررسی ناآرامی‌های سال ۱۴۰۱ تهران براساس نظریۀ هانتینگتون و مقایسۀ آن با دیدگاه‌های امام خامنه‌ای | ||
| مدیریت بحران‌های اجتماعی | ||
| مقاله 6، دوره 18، شماره 1، بهار 1405، صفحه 101-128 اصل مقاله (1.01 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| نویسندگان | ||
| ابوالفضل امیری* 1؛ سیدعلی حسینی2 | ||
| 1دانشگاه جامع امام حسین (ع) | ||
| 2فارغ‌التحصیل دانشگاه افسری سپاه | ||
| چکیده | ||
| ناآرامی‌های سال ۱۴۰۱ در تهران و دیگر شهرهای ایران از مهم‌ترین رویدادهای اجتماعی و سیاسی دوران معاصر جمهوری اسلامی به‌شمار می‌آیند و بررسی آن‌ها مستلزم رویکردی چندلایه و تحلیلی دقیق از منظر نظریه‌های معتبر است. این مقالۀ پژوهشی می‌کوشد این ناآرامی‌ها را در پرتو دو چارچوب نظری متفاوت – نظریۀ سیاسی ساموئل هانتینگتون درباره تباهی سیاسی و نهادمندی، و دیدگاه‌های امام خامنه‌ای دربارۀ ساختار ولایت فقیه، نقش دین و الگوی نهادمندی دینی – مورد تحلیل تطبیقی قرار دهد. نظریۀ هانتینگتون بر شکاف میان سرعت نوسازی اجتماعی و ظرفیت نهادهای سیاسی برای مدیریت مطالبات نوظهور تأکید می‌کند؛ در مقابل، دیدگاه امام خامنه‌ای بر اهمیت ایدئولوژی اسلامی، انسجام ساختار دینی، و کارکرد ولایت فقیه به‌عنوان رکن حفظ ثبات، مشروعیت و تداوم نظم سیاسی تمرکز دارد. ارزیابی همزمان این دو رویکرد نشان می‌دهد که هر یک ابعاد مستقلی از علل، زمینه‌ها و پیامدهای ناآرامی‌های ۱۴۰۱ را روشن می‌سازند و ترکیب آن‌ها می‌تواند تصویری جامع‌تر، دقیق‌تر و چندبعدی‌تر از وضعیت اجتماعی-سیاسی امروز ایران ارائه دهد؛ تصویری که درک روندهای تحول، چالش‌ها و ظرفیت‌های نظام سیاسی را نیز تسهیل می‌کند. | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| نا آرامی های ۱۴۰۱؛ نظریه هانتینگتون؛ نهادمندی سیاسی؛ ولایت فقیه | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 104 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 104 |
||