مسئولیت بین‌المللی دولت آمریکا پس از خروج نظامی از افغانستان (2021) در پرتو مسئولیت بازسازی | ||
| مطالعات راهبردی آمریکا | ||
| مقاله 3، دوره 6، شماره 1، تابستان 1405، صفحه 78-100 اصل مقاله (676.54 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.47176/asr.2026.1311 | ||
| نویسندگان | ||
| الهام امین زاده1؛ علیرضا رنجبر* 2 | ||
| 1استاد، گروه حقوق عمومی، دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. | ||
| 2دانشجوی دکتری حقوق بین‌الملل عمومی، دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. | ||
| چکیده | ||
| حملۀ نظامی به قلمرو یک کشور با ادعای جلوگیری از نقض جدی حقوق بشر، افزون بر آثار ناشی از توسل به زور و حقوق مخاصمات مسلحانه، می‌تواند تکالیفی پسینی، از جمله مسئولیت بازسازی، برای دولت مداخله‌گر ایجاد کند. خروج نیروهای نظامی آمریکا از افغانستان پس از حدود بیست سال حضور، این پرسش را مطرح می‌سازد که آیا تعهدات آمریکا صرفاً به قواعد جنگ محدود است یا می‌توان در چارچوب «مسئولیت بازسازی» از تعهدی مستقل و قابل انتساب در دوران پس از مخاصمه سخن گفت. این مقاله با رویکرد توصیفی - تحلیلی و روش مطالعه اسنادی، در چارچوب نظری مسئولیت بازسازی به‌مثابۀ امتداد حقوق پس از جنگ و مسئولیت حمایت، اسناد شورای امنیت، رویه و اظهارات رسمی آمریکا، گزارش‌های بازسازی افغانستان و آموزه‌های مرتبط با صلح‌سازی را بررسی می‌کند. یافته‌ها نشان می‌دهد آمریکا از طریق مشارکت مستقیم در فرایندهای امنیتی، نهادی و اقتصادی افغانستان و نیز با استناد به قطعنامه‌های شورای امنیت و اعلام تعهدات بازسازی، مبنای انتساب مسئولیت بازسازی را فراهم کرده است. با این حال، خروج شتاب‌زدۀ ۲۰۲۱، فروپاشی ساختارهای امنیتی و سیاسی، بازگشت طالبان و تداوم وابستگی اقتصادی و نهادی افغانستان نشان می‌دهد اقدامات انجام‌شده در سه حوزۀ امنیت، حاکمیت قانون و توسعۀ اقتصادی، پایدار و متناسب با معیارهای مسئولیت بازسازی نبوده است. بنابراین، مسئولیت آمریکا نه از حیث تضمین نتیجۀ مطلوب، بلکه از جهت نقض تعهد به اتخاذ تدابیر معقول، پایدار و غیرآسیب‌زا در فرایند بازسازی قابل ارزیابی حقوقی است. | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| مسئولیت بین‌المللی؛ آمریکا؛ افغانستان؛ حقوق پس از جنگ؛ مسئولیت بازسازی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 223 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 117 |
||