ارائه مدل ارتباطی بین اعتیاد به فضای مجازی و ناگویی خلقی با نقش واسطه‌ای پرخاشگری در دانش آموزان دبیرستان های شاهد شیراز | ||
| روانشناسی نظامی | ||
| دوره 17، شماره 2 - شماره پیاپی 66، تابستان 1405، صفحه 53-84 اصل مقاله (1.43 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| نویسندگان | ||
| اکبر رضایی فرد1؛ فاطمه هوشیار2؛ آیت اله کریمی باغملک* 3؛ مهران هوشیار4؛ مهسا احمدی5 | ||
| 1استادیار، گروه آموزش روانشناسی و مشاوره، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران | ||
| 2دکترای مشاوره، مدرس دانشگاه فرهنگیان شیراز، شیراز، ایران | ||
| 3استادیار، گروه آموزشی علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان ایران، تهران، ایران | ||
| 4کارشناسی ارشد مدیریت آموزشی دانشگاه آزاد اسلامی واحد مرودشت، مرودشت، ایران | ||
| 5کارشناسی ارشد، گروه روانشناسی، واحد خمینی شهر، دانشگاه آزاد اسلامی، خمینی شهر، ایران | ||
| چکیده | ||
| پژوهش حاضر با هدف ارائه مدل ارتباطی بین اعتیاد به فضای مجازی و ناگویی خلقی با نقش واسطه ای پرخاشگری در دانش آموزان دبیرستان های شاهد شیراز انجام شد. طرح حاضر، از نوع طرح همبستگی، از طریق تحلیل مسیر بود. در پژوهش حاضر، جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان در دبیرستانهای شاهد شیراز بود که به صورت تصادفی خوشه ای تعداد 260 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوری اطلاعات در این پژوهش شامل مقیاس ناگویی خلقی تورنتو توسط تیلور، بگبی و پارکر(1994)، آزمون اعتیاد به اینترنت یانگ(۱۹۹۸) و پرسش نامه پرخاشگری باس وپری(1992) بود. تجزیه و تحلیل داده ها با روش همبستگی پیرسون از طریق تحلیل مسیر با استفاده از از نرم‌افزارهایSPSS ویراست 27 و AMOS ویراست 26 انجام شد. یافته ها نشان داد مدل ارتباطی بین اعتیاد به فضای مجازی و ناگویی خلقی با نقش واسطه ای پرخاشگری در دانش آموزان دبیرستان های شاهد شیراز قابلیت ارائه داشته و از برازش مطلوبی برخوردار بود. همچنین نتایج نشان داد بین پرخاشگری و ناگویی خلقی(231/0) رابطه معناداری وجود دارد(001/0P | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| اعتیاد به فضای مجازی؛ ناگویی خلقی؛ پرخاشگری | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 340 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 149 |
||