اثر‌‌بخشی مشاوره گروهی با رویکرد شناختی - وجودی بر نگرش زنان به فرزند آوری | ||
| فصلنامه فرهنگی- تربیتی زنان و خانواده | ||
| مقاله 2، دوره 21، شماره 75، تابستان 1405، صفحه 41-58 اصل مقاله (729.15 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| نویسندگان | ||
| محمد زارعی1؛ سمانه نجاروریان* 2؛ عبداوهاب سماوی3 | ||
| 1دانشجوی دکتری مشاوره، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه هرمزگان، بندرعباس، ایران | ||
| 2دانشیار، گروه مشاوره، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه هرمزگان، بندرعباس، ایران | ||
| 3دانشیار، گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه هرمزگان، بندرعباس، ایران | ||
| چکیده | ||
| پژوهش حاضر به بررسی اثر‌‌بخشی مشاوره گروهی مبتنی بر رویکرد ترکیبی شناختی - وجودی بر افزایش نگرش مثبت به فرزندآوری در زنان شاغل بدون فرزند پرداخته است. این پژوهش به روش نیمه آزمایشی و با استفاده از طرح پیش‌آزمون– پس‌آزمون با یک گروه آزمایشی و یک گروه گواه، همراه با پیگیری انجام شده است. جامعه آماری عبارت بود از کلیه زنان متأهل و شاغل بدون فرزند شهر گلپایگان که در سال 1403-1402 مشغول به کار در مشاغل دولتی و خصوصی بودند. از میان آنها تعداد 30 نفر از افراد داوطلب و واجد شرایط انتخاب و به دو گروه آزمایش و گواه گمارده شدند. گروه آزمایش در معرض 8 جلسه مشاوره گروهی شناختی وجودی قرار گرفت و گروه کنترل مشاوره ای دریافت ننمود. آنها در سه مرحله پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری مورد سنجش قرار گرفتند. ابزار گرد‌آوری داده ها عبارت بود از پرسشنامه محقق ساخته نگرش نسبت به فرزندآوری که در سال 1402 ساخته و اعتباریابی شده است. داده ها به روش تحلیل کوواریانس به وسیله نرم افزار spss تحلیل شدند. یافته ها نشان داد مشاوره گروهی شناختی وجودی تمامی ابعاد و عوامل موثر بر نگرش منفی نسبت به فرزندآوری را در هر دو مرحله پس آزمون و پیگیری کاهش داد. تنها در پس آزمون و پیگیری در بعد اقتصادی و مشکلات زوجی و مرحله پیگیری در بعد مشکلات شغلی این کاهش معنادار نبود. لذا می توان از این روش مشاوره گروهی به منظور بهبود نگرش زنان شاغل بدون فرزند، نسبت به فرزند آوری استفاده نمود. | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| "مشاوره گروهی"؛ "مشاوره شناختی وجودی"؛ "نگرش"؛ "فرزند آوری"؛ "زنان شاغل بدون فرزند" | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 285 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 110 |
||