ترابط معنایی فطرت و عفّت در قرآن کریم | ||
| فصلنامه فرهنگی- تربیتی زنان و خانواده | ||
| مقاله 7، دوره 21، شماره 75، تابستان 1405، صفحه 173-194 اصل مقاله (1.28 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| نویسندگان | ||
| آتنا بهادری* 1؛ حدیث رجبی2؛ علی خاک رنگین3 | ||
| 1استادیار، گروه معارف اسلامی، دانشکده الهیات، دانشگاه الزهراء(س)، تهران، ایران | ||
| 2استادیار، گروه معارف اسلامی، دانشکده الهیات، دانشگاه الزهراء، تهران، ایران. | ||
| 3دکترای حکمت هنر، دانشگاه ادیان و مذاهب، طلبۀ سطح سه حوزۀ علمیه، قم، ایران | ||
| چکیده | ||
| پژوهش حاضر با روش توصیفی-تحلیلی به بررسی مفهوم فطرت و عفّت در نگاه آیت الله مصباح یزدی (ره) می‌پردازد. ایشان فطرت را نوع خاصی از خلقت انسان با سه ویژگی خدادادی، مشترک میان همۀ انسان‌ها و بدون تغییر و تبدیل می‌داند که شامل حیطۀ شناخت‌ها و گرایش‌های اوست. بر اساس آیۀ فطرت (روم:30) کلیات احکام، اصول، قواعد و آموزه های دین و تجلی آن در اطاعت از دستورات الهی، فطری است. عفّت نیز کنترل کنندۀ تمایلات فطری انسان و اعتدال‌بخش آنهاست. قرآن کریم سه راهکار «چشم فروبستن از نامحرم»، «ازدواج» و «حجاب» را برای پاسداری از عفّت جنسی ارائه می‌فرماید. پایبندی به آنها به‌خصوص «حجاب»، موجب برقراری عفّت فردی و اجتماعی می‌شود. فطرت و عفّت التزام وجودی دارند. قرآن کریم نمود این هماهنگی را در امور دنیا با آیاتی نظیر 32 و 33 و 59 سورۀ احزاب و 30 و 31 و 33 سورۀ نور و در امور آخرت با آیاتی نظیر 56 و 72 سورۀ الرحمن و 36 و 37 سورۀ واقعه مطرح می‌نماید. ویژگی‌های پاک، با دوام و در شأن انسان، در بهره‌برداری از قوای جنسی در هر دو عالم دنیا و عقبی قابل توجه است. | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| فطرت؛ عفّت؛ مبانی قرآنی حجاب؛ علامه مصباح یزدی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 260 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 101 |
||