عوامل اثرگذار بر افزایش انگیزه مشارکت سیاسی جوانان در انتخابات ریاست جمهوری ۱۴۰۷ (مطالعه موردی تهران) | ||
| دولت پژوهی ایران معاصر | ||
| مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از 18 مرداد 1405 | ||
| نوع مقاله: جامعه شناسی سیاسی ایران | ||
| نویسندگان | ||
| سید سجاد موسوی1؛ مهران صمدی* 1؛ صمد عابدینی2؛ ربابه پور جبلی3 | ||
| 1دانشگاه آزاد اسلامی تبریز | ||
| 2دانشگاه آزاد اسلامی واحد خلخال | ||
| 3دانشگاه آزاد اسلامی واحد زنجان | ||
| چکیده | ||
| این پژوهش با هدف بررسی عوامل مؤثر بر گرایش جوانان تهرانی به مشارکت سیاسی و شناسایی عوامل افزایش انگیزه جوانان برای حضور در انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۴۰۷ انجام شد. پژوهش با رویکرد آمیخته اکتشافی_تبیینی طراحی شد. در بخش کیفی، داده‌های حاصل از ۲۰ مصاحبه از طریق مصاحبه نیمه‌ساختاریافته (به روش هدفمند گلوله‌برفی) گردآوری و با تحلیل مضمون براون و کلارک تحلیل شد؛ ارزیابی کیفیت با معیارهای گوبا و لینکلن و پایایی با فرمول هولستی انجام گرفت. در بخش کمی، جامعه آماری شامل جوانان ۱۹ تا ۲۵سال مناطق ۲۲گانه تهران بود که ۴۵۱ نفر از آنان به روش خوشه‌ای چند مرحله‌ای انتخاب شدند. ابزار پژوهش، پرسشنامه محقق‌ساخته بود که روایی آن با شاخص‌های CVR، CVI، تحلیل عاملی تأییدی (AVE و فورنل-لارکر) و پایایی آن با آلفای کرونباخ و پایایی ترکیبی (CR) تأیید شد. تحلیل داده‌ها با نرم‌افزار SPSS و مدل‌سازی معادلات ساختاری صورت پذیرفت. یافته‌ها نشان داد میانگین گرایش به مشارکت سیاسی پایین‌تر از حد متوسط (۲.۸۵) است. فساد و رانت (۴.۴۵)، بی‌اعتمادی به وعده‌ها (۴.۳۲) و مشکلات معیشتی (۴.۲۵) بیشترین نقش بازدارنده، و تبلیغات رسانه‌های خارجی (۲.۵۵) کمترین اثر را داشتند. همچنین اعتماد نهادی (0.62=β) و کارآمدی سیاسی (0.51=β) اثر مثبت و معنادار، و مصرف رسانه‌ای (0.28-=β) اثر منفی بر مشارکت داشتند. در بخش کیفی نیز سه مضمون اصلی پیش‌ران‌های هویتی_عقلانی، بازدارنده‌های ساختاری_نگرشی و عوامل ارتباطی_رسانه‌ای شناسایی شد. در مجموع، کاهش مشارکت سیاسی جوانان بازتاب نارضایتی ساختاری، فرسایش اعتماد نهادی و احساس درماندگی آموخته‌شده سیاسی است. | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| مشارکت سیاسی؛ اعتماد نهادی؛ کارآمدی سیاسی؛ انتخابات ریاست جمهوری؛ مصرف رسانه؛ جوانان | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 116 |
||