تحلیل پیشرانها و عوامل کلیدی مؤثر بر آینده حکمرانی شبکههای اجتماعی در ایران: یک پژوهش فراترکیب | ||
| آینده پژوهی انقلاب اسلامی | ||
| مقاله 3، دوره 7، شماره 3، پاییز 1405، صفحه 63-98 اصل مقاله (991.29 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.47176/fsir.2026.1395 | ||
| نویسندگان | ||
| فرشاد خرازیان* 1؛ محمدرحیم عیوضی2؛ علی اصغر پورعزت3؛ مجتبی امیری4 | ||
| 1دانشجوی دکتری آیندهپژوهی، پردیس البزر، دانشگاه تهران، تهران، ایران. | ||
| 2استاد دانشکده حکمرانی، دانشکدگان مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران. | ||
| 3استاد دانشکده مدیریت دولتی و علوم سازمانی، دانشکدگان مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران. | ||
| 4دانشیار دانشکده مدیریت دولتی و علوم سازمانی، دانشکدگان مدیریت، دانشگاه تهران،تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| زمینه و هدف: با گسترش روزافزون شبکههای اجتماعی، حکمرانی بر این فضا به چالشی پیچیده برای دولتها تبدیل شده است. در ایران، این پلتفرمها کارکردی دوگانه دارند؛ از یک سو ابزاری برای مشارکت مدنی و شفافیت و از سوی دیگر، بستری برای تهدیدات امنیتی و فرهنگی محسوب میشوند. این دوگانگی، خطمشیگذاری را با ابهام مواجه ساخته است. هدف این پژوهش، شناسایی و تحلیل جامع پیشرانها و عوامل کلیدی مؤثر بر آینده حکمرانی شبکههای اجتماعی در ایران با تأکید بر ابعاد شفافیت و پاسخگویی است. روش: پژوهش حاضر با رویکرد کیفی و روش فراترکیب انجام شده است. یافتههای مقالات علمی-پژوهشی فارسی و انگلیسی که به صورت نظاممند انتخاب شدهاند، با بهرهگیری از الگوی هفت مرحلهای سندلوسکی و باروسو ترکیب و تحلیل شدند. برای تضمین اعتبار علمی پژوهش، از معیارهای چهارگانه لینکلن و گوبا (اعتبار، انتقالپذیری، وابستگی و تأییدپذیری) استفاده شد. یافتهها: پیشرانهای اصلی آینده حکمرانی شبکههای اجتماعی در ایران در چهار دسته «سیاسی و حاکمیتی» (شامل رویکرد کلان حاکمیت و ملاحظات امنیت ملی)، «اجتماعی و فرهنگی» (شامل مطالبات عمومی و سواد رسانهای)، «اقتصادی» (شامل مالکیت رسانهای) و «فناورانه» (شامل توسعه زیرساختها) قابل دستهبندی هستند. تحلیلها یک عدم قطعیت کلیدی میان دو رویکرد راهبردی «حکمرانی باز» (مبتنی بر شفافیت) و «حکمرانی کنترلی» (مبتنی بر امنیت) را نشان میدهد. در این میان، «اعتماد عمومی» به منزله یک پیشران بنیادین عمل میکند که بر انتخاب میان این دو رویکرد تأثیر مستقیم دارد. نتیجهگیری: آینده حکمرانی شبکههای اجتماعی در ایران، یک تقدیر فناورانه نیست، بلکه محصول تعامل پیچیده میان اعتماد عمومی، انتخابهای راهبردی حاکمیت و پیشرانهای زمینهای خواهد بود. این پژوهش یک نقشه جامع از نیروهای شکلدهنده به آینده این فضا ارائه میدهد که میتواند مبنایی برای خطمشیگذاری آگاهانه باشد. بازسازی اعتماد از طریق تعهد واقعی به شفافیت و پاسخگویی، کلید دستیابی به یک حکمرانی پایدار است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| حکمرانی شبکههای اجتماعی؛ شفافیت؛ آیندهپژوهی؛ پیشرانها؛ اعتماد عمومی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 131 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 51 |
||