کارکرد فناوری الکترومغناطیس در سیاست دفاعی | ||
| سیاست دفاعی | ||
| دوره 35، شماره 135 - شماره پیاپی 2، تابستان 1405 | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.47176/dpj.2026.1885 | ||
| نویسندگان | ||
| علیرضا رضایی* 1؛ مهدی اسکندری خوشگو2 | ||
| 1دانشیار، گروه علوم سیاسی و روابط بین الملل، واحد همدان، دانشگاه آزاد اسلامی، همدان، ایران. | ||
| 2دانشجوی دکتری حقوق بین الملل عمومی، گروه حقوق، واحد همدان، دانشگاه آزاد اسلامی، همدان، ایران. | ||
| چکیده | ||
| فناوری‌های الکترومغناطیس در دنیای معاصر به یکی از عناصر کلیدی در سیاست دفاعی و امنیت ملی کشورها تبدیل شده‌اند که تحولات چشمگیری را در این حوزه ایجاد کرده‌اند. پژوهش حاضر، با هدف تبیین کارکرد این فناوری‌ها به عنوان ابزارهای تأثیرگذار بر استراتژی‌های دفاعی کشورها نگاشته شده است. پرسش اصلی پژوهش حاضر که به شیوه توصیفی – تحلیلی نگاشته شده، این است که چگونه فناوری‌های الکترومغناطیس می‌توانند بر سیاست‌های دفاعی کشورها تأثیر بگذارند و چه چالش‌ها و فرصت‌هایی را در این راستا به وجود می‌آورند؟ با بررسی مفاهیم پایه‌ای، تاریخچه و توسعه فناوری‌های الکترومغناطیس، این پژوهش اطلاعات جامع و مستدلی را ارائه می‌دهد که شامل جزییات در مورد کاربردهای مختلف چنین فناوری‌هایی در حوزه‌های نظامی نظیر رادار، تسلیحات الکترومغناطیس و جنگ الکترونیک است. یافته‌های پژوهش حاکی از آن است که فناوری‌های الکترومغناطیس موجب تغییراتی بنیادی در استراتژی‌های دفاعی کشورها شده و ضمن تجدید نظر در رویکردهای جدید دفاعی، توانایی مدیریت تهدیدات پیش‌بینی‌نشده را نیز تقویت می‌بخشند. فناوری‌های یادشده، همچنین به ظهور تهدیدات نوینی، بخصوص در زمینه امنیت سایبری، منجر شده است که ایجاب می‌کند سیاست‌گذاران به طور مداوم به بازنگری و تطبیق استراتژی‌های خود بپردازند. بنابراین، فناوری‌های الکترومغناطیس، به عنوان ابزاری جدایی‌ناپذیر از سیاست‌های دفاعی، تحولات ژرفی را در عرصه امنیت ملی ایجاد کرده‌اند. | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| فناوری الکترومغناطیس؛ سیاست دفاعی؛ قدرت؛ بازدارندگی؛ همکاری‌های بین‌المللی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 87 |
||