تبیین جایگاه فناوری نانو در سیاست خارجی و روابط بین‌الملل | ||
| سیاست دفاعی | ||
| دوره 35، شماره 135 - شماره پیاپی 2، تابستان 1405 | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| نویسندگان | ||
| علیرضا رضایی* 1؛ مهدی اسکندری خوشگو2 | ||
| 1دانشیار، گروه علوم سیاسی و روابط بین‌الملل، واحد همدان، دانشگاه آزاد اسلامی، همدان، ایران. | ||
| 2دانشجوی دکتری حقوق بین الملل عمومی، گروه حقوق، واحد همدان، دانشگاه آزاد اسلامی، همدان، ایران. | ||
| چکیده | ||
| در دنیای پیچیده و به‌سرعت در حال تغییر امروز، فناوری نه تنها به عنوان یک ابزار برای تسهیل امور زندگی بشری، بلکه به عنوان یک عامل اساسی در شکل‌دهی به ساختارهای اقتصادی، سیاسی و اجتماعی در سطح جهانی تلقی می‌شود. فناوری نانو به‌عنوان یکی از پیشرفته‌ترین و نوآورانه‌ترین حوزه‌های علمی در سال‌های اخیر به‌عنوان یک عامل تأثیرگذار در سیاست خارجی و روابط بین‌الملل شناخته شده است. پژوهش حاضر که به روش توصیفی – تحلیلی نگاشته شده، تلاش نموده است تا به این پرسش، پاسخ دهد که فناوری نانو دارای چه جایگاهی در در سیاست خارجی و روابط بین‌الملل می‌باشد و چگونه قادر است به‌عنوان یک ابزار استراتژیک در ایجاد تغییرات و تحرکات در سیاست جهانی و روابط بین‌الملل عمل نماید؟ یافته‌های پژوهش حاکی از آن است که فناوری نانو به‌واسطه نوآوری‌های خود، نه تنها در تحولات علمی و تکنولوژیکی، بلکه به‌عنوان ابزاری برای افزایش رقابت‌پذیری کشورها در عرصه‌های گوناگون و بهبود همکاری در مواجهه با چالش‌های جهانی نیز تأثیر بسزایی دارد. اگرچه فناوری نانو می‌تواند به‌عنوان یک موتور محرک در تحول سیاست خارجی و روابط بین‌الملل عمل کند، اما با هم‌زمانی با چالش‌های گسترده‌ای از جمله امنیت سایبری و تروریسم فناوری، نیاز به ایجاد قواعد و مقررات بین‌المللی منسجم برای مدیریت این تکنولوژی احساس می‌شود. | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| فناوری نانو؛ سیاست خارجی؛ روابط بین‌الملل؛ لیبرالیسم؛ واقع‌گرایی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 69 |
||