الگوی مطلوب پدافند هوائی چندلایه در مواجهه با تهدیدات هواپایه نوین | ||
| مدیریت و پژوهشهای دفاعی | ||
| دوره 25، شماره 112، تابستان 1405 | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| نویسندگان | ||
| یاسر خرمی* 1؛ سید محمد جواد ناوندی شیراز2 | ||
| 1دانشگاه جامع امام حسین ع | ||
| 2دانشگاه امام صادق(ع) | ||
| چکیده | ||
| تحولات سریع در ماهیت تهدیدات هواپایه، بهویژه ظهور حملات سالوو ترکیبی شامل موشکهای بالستیک و کروز، پهپادهای انبوه و جنگ الکترونیک، ساختارهای کلاسیک پدافند هوایی را با چالش جدی مواجه ساخته است. جمهوری اسلامی ایران بهدلیل موقعیت ژئوپولیتیکی و تهدیدات مستمر، بیش از پیش در معرض این نوع تهدیدات پیچیده قرار دارد. پژوهش حاضر با رویکرد تحلیلی–توصیفی و مطالعات تطبیقی، ضمن واکاوی ماهیت تهدیدات نوین، ضرورت گذار از الگوی سامانهمحور به مدل پدافند هوایی چندلایه و شبکهمحور را تبیین میکند. چارچوب پیشنهادی بر سه اصل بنیادین استوار است: تابآوری ساختاری از طریق معماری خوشهای غیرمتمرکز، اقتصاد دفاعی هوشمند مبتنی بر ترکیب قابلیتها و برتری شناختی با بهرهگیری از دادهمحوری و هوش مصنوعی سبک. این مدل نشان میدهد که با بازتعریف معیارهای موفقیت از نفوذناپذیری مطلق به افزایش هزینه برای مهاجم، میتوان امنیت هوایی پایدار، مقرونبهصرفه و قابل تکرار ایجاد کرد. این مقاله در آستانه انقلاب مفهومی در اندیشه دفاعی، مسیر گذار از برتری فناورانه به تابآوری هوشمند را ترسیم کرده و بر ضرورت همکاری بینرشتهای و بازاندیشی مفروضات دیرینه در مطالعات امنیتی تأکید میورزد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| پدافند هوائی تابآور؛ تهدیدات هواپایه نوین؛ حملات سالوو؛ مدل شبکهمحور چندلایه | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 60 |
||