آسیبشناسی تعلق خاطر کاری نیروهای دانشی در صنایع دفاعی | ||
| پژوهشهای مدیریت منابع انسانی | ||
| دوره 13، شماره 3 - شماره پیاپی 45، پاییز 1400، صفحه 169-200 اصل مقاله (1021.5 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| نویسندگان | ||
| غلامرضا توکلی1؛ محمد سلیمی* 2؛ مجید رمضان1 | ||
| 1دانشیار، دانشکده مدیریت و مهندسی صنایع ، دانشگاه صنعتی مالک اشتر، تهران، ایران | ||
| 2نویسنده مسئول: .دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشکده مدیریت و مهندسی صنایع ، دانشگاه صنعتی مالک اشتر، تهران، ایران. | ||
| چکیده | ||
| مقاله حاضر، به شناسایی آسیبهایی میپردازد که مانع بالارفتن سطح تعلق خاطر کاری نیروهای دانشی در صنایع دفاعی میشود. روش تحقیق، آمیخته از نوع اکتشافی است. در بخش کیفی پژوهش، بهصورت هدفمند و تا رسیدن به اشباع نظری با 14 نفر از مدیران صنایع دفاعی و نیروهای دانشی مصاحبه عمیق انجام شده و سپس با استفاده از توزیع 17 پرسشنامه دلفی خبرگی، چارچوبی از عوامل مؤثر بر تعلق خاطر نیروهای دانشی بهدست آمده است. ضریب هماهنگی کندال در روش دلفی 0.734 محاسبه شد. در بخش کمی هم 50 پرسشنامه بین نیروهای دانشی آشنا به موضوع تحقیق بهصورت هدفمند توزیع شد. پایایی پرسشنامه بخش کمی با آلفای کرونباخ 0.946 مورد تأیید قرار گرفت. با اجرای مصاحبهها، 26 عامل که در سه دسته ساختاری، رفتاری و زمینهای دستهبندی میشوند، شناسایی شده و در مرحله دلفی همه این عوامل مورد تأیید خبرگان قرار میگیرند. در بخش کمی وضعیت عوامل اصلی و زیرعاملها سنجیده شد که نتایج بهدستآمده نشان میدهد که تعلق خاطر نیروهای دانشی در برخی از زمینههای مرتبط با ساختار بخشهای دانشی، تصمیمگیریها و برنامهریزیها، رویههای منابع انسانی، روابط با همکاران و مدیران و همچنین عوامل زمینهای و دیگر مسائلی که به آنها خواهیم پرداخت، دچار مشکل شده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تعلقخاطر کاری؛ عوامل رفتاری؛ عوامل زمینهای؛ عوامل ساختاری؛ نیروی دانشی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,194 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 734 |
||