تبیین مبانی هستیشناسی اخلاق سعادت و استنتاج دلالتهای آن در اصول تربیت اخلاقی از دیدگاه آیتالله جوادی آملی | ||
| پژوهش در مسائل تعلیم و تربیت اسلامی | ||
| دوره 30، شماره 56، پاییز 1401، صفحه 59-86 اصل مقاله (1.03 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| نویسندگان | ||
| احمد طالعی فرد1؛ اکبر رهنما* 2؛ رقیه موسوی3 | ||
| 1دانشجوی دکتری فلسفه تعلیم و تربیت، گروه علوم تربیتی ، دانشکده علوم انسانی ، دانشگاه شاهد ،تهران، ایران. | ||
| 2نویسنده مسئول:دانشیار، گروه علوم تربیتی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران | ||
| 3دانشیار، گروه علوم تربیتی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| هدف پژوهش حاضر تبیین مبانی هستیشناسی اخلاق سعادت و استنتاج دلالتهای آن در اصول تربیت اخلاقی از دیدگاه آیتالله جوادی آملی است. روش پژوهش استنتاجی بوده و بهمنظور گردآوری دادههای لازم جهت نیل به اهداف پژوهش، منابع موجود و مرتبط در قلمرو هستیشناسی و اخلاق قرآنی آیتالله جوادی آملی با استفاده از برگههای فیشبرداری از منابع، جمعآوری و طی شش گام مورد تجزیهوتحلیل قرار گرفته است. نتایج پژوهش بیانگر آن است که حقیقت سعادت از نگاه آیتالله جوادی آملی یک درخواست فطری- عقلانی است و تحریک آن به کیفیت تربیت اخلاقی بستگی دارد و وقتی این خواست ظهور میکند که روح انسان با یافتن صفا و نورانیت و فراهم آوردن شرایطی اختیاری زمینه تحریک آن را فراهم آورد. در غیر این صورت این خواست در زیر حجاب خواستههای دنیایی و طبیعی مخالف با فطرت و عقلانیت مستور میماند. چنین خواست فطری–عقلانی مبتنی بر مبانی هستی شناختی مانند از اویی و بهسوی اویی بودن، هدفمندی، حرکت بهسوی کمال مطلق، وابستگی به عدالت، مبتنی بر فطرت بودن، کرامت و شرافت انسان نسبت به دیگر مخلوقات میباشد. از درون این مبانی میتوان به اصولی مانند خدابینی، حکمتمداری، کمالگرایی، عدالتطلبی، ایمانگرایی، فطرتگرایی و عزتمندی رسید که قابلیت کاربست در تربیت اخلاقی منتهی به سعادت را دارند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اخلاق سعادت؛ مبانی هستیشناسی؛ اصول تربیت اخلاقی؛ آیتالله جوادی آملی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 646 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 545 |
||