دیپلماسی دیجیتال و نظامی‌گری هوشمند: پیامدهای متناقض هوش مصنوعی بر صلح و امنیت منطقه‌ای خاورمیانه | ||
| فصلنامه آفاق امنیت | ||
| مقاله 1، دوره 19، شماره 70 - شماره پیاپی 1، بهار 1405، صفحه 11-41 اصل مقاله (894.64 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| نویسندگان | ||
| عاطفه شهسواری1؛ رحمان حریری* 2؛ فروزان مرزبانی3 | ||
| 1دانشگاه رازی | ||
| 2استادیار و عضو هیات علمی گروه علوم سیاسی و روابط بین الملل دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه رازی | ||
| 3دانشگاه رازی کرمانشاه | ||
| چکیده | ||
| این پژوهش با تأکید بر دو حوزه کلیدی "دیپلماسی دیجیتال" و "نظامی‌گری هوشمند" پیامدهای متناقض هوش مصنوعی بر صلح و امنیت منطقه‌ای خاورمیانه را بررسی میکند .سؤال اصلی پژوهش این است که گسترش هوش مصنوعی چه تأثیری بر توازن جنگ و صلح در منطقه خاورمیانه داشته داشت؟ فرضیه پژوهش بر این اصل استوار است که هوش مصنوعی علاوه بر فرصت‌های حاصل از آن برای بهبود صلح و همکاری‌های منطقه‌ای،تهدیدات جدی از جمله استفاده نظامی و تسلیحات خودکار غیرقابل‌کنترل را به همراه دارد. این پژوهش جز پژوهش‌های نظری است و به لحاظ روش‌شناسی، بر مبنای نوع داده‌ها، کیفی از نوع توصیفی-تحلیلی می‌باشد. بر اساس نوع هدف، ترکیبی از نوع بنیادی و کاربردی است. نتایج پژوهش نشان می‌دهد هوش مصنوعی براساس تحلیل داده های 2020-2025 تاثیر دوگانه ای برای کشورها دارد این فناوری در خاورمیانه نه ذاتاً باعث صلح و نه ذاتاً باعث جنگ می‌شود بلکه تأثیر آن به رویکرد و سیاست‌های دولت‌های منطقه بستگی دارد. در حالی که گفته می‌شود هوش مصنوعی بیشتر باعث بی‌ثبات منطقه خواهد شد اما این فناوری می‌تواند تأثیر مثبتی بر امنیت منطقه‌ای داشته باشد که نباید آن را کاملاً نادیده گرفت. | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| هوش مصنوعی؛ دیپلماسی دیجیتال؛ نظامی‌گری هوشمند؛ صلح و امنیت منطقه‌ای؛ خاورمیانه | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 350 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 94 |
||