جایگاه پژوهش تربیتی در پرتو رویکرد پسا ساختار گرایی | ||
| پژوهش در مسائل تعلیم و تربیت اسلامی | ||
| مقاله 4، دوره 24، شماره 33، 1395، صفحه 159-176 اصل مقاله (396.48 K) | ||
| نویسندگان | ||
| ایراندخت فیاض* 1؛ حسین شرفی2 | ||
| 1دانشگاه علامه طباطبایی | ||
| 2دانشگاه فردوسی مشهد | ||
| چکیده | ||
| ظهور و نشر اندیشه پسا ساختارگرایی با جهتگیریها و رویکردهای خاص خود در رویارویی با شناخت در حوزههای علوم انسانی، اجتماعی، از جمله علوم تربیتی از طریق سنتهای فرهنگی و زبانی، روششناسیهای متعدد و گوناگونی را پیش پای پژوهشگران حوزههای یاد شده قرار داده است بهگونهای که ظاهراً نوعی آشفتگی روششناختی را به دنبال داشته است؛ لذا در این مقاله، که با روش تحلیلی و توصیفی صورتبندی شده است، پس از تحلیل و تشریح رویکرد ساختارگرایی به عنوان زمینه پیدایش جنبش پسا ساختارگرایی، اشتراکات و افتراقات آنها تبیین شده است. در نتیجه آن ، فضای پژوهش تربیتی در پرتوی نگرش پساساختار و از دریچه الگوی واسازی دریدایی و نیز الگوهای انتقادی و ساختزدای فوکو یعنی ، "دیرینه شناسی"، "تبار شناسی" و "تحلیل گفتمان انتقادی" ترسیم شده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| پسا ساختارگرایی؛ ساختارگرایی؛ پژوهش تربیتی؛ واسازی؛ اندیشۀ فوکو | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 698 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 555 |
||