بهینه سازی طراحی چندموضوعی یک هواپیمای بی سرنشین و انتخاب حل نهایی براساس تابع درجه رضایت مندی فازی | ||
| مکانیک هوافضا | ||
| مقاله 9، دوره 15، شماره 1 - شماره پیاپی 55، 1398، صفحه 107-122 اصل مقاله (1.01 M) | ||
| نویسندگان | ||
| علیرضا بابایی* ؛ سید محمد رضا ستاینده؛ حمید فرخ فال | ||
| صنعتی مالک اشتر | ||
| چکیده | ||
| در این مقاله، یک ساختار جامع برای بهینهسازی طراحی چندموضوعی هواپیماهای بیسرنشین بیان و سپس جهت اعتبارسنجی آن بهینه-سازی طراحی هواپیمای بیسرنشین Predator MQ-1 مورد بررسی قرار گرفته است. موضوعات درگیر در آنالیز چندموضوعی عبارتند از: عملکرد، آیرودینامیک، تخمین جرم، مرکز جرم و ممان اینرسیها، تخمین مشتقات پایداری و کنترل، تریم و تخمین مشخصههای پایداری دینامیکی. کمینهسازی وزن برخاست و نیروی پسآی فاز سیر هدفهای در نظر گرفته شده در این تحقیق میباشند. از آنجایی که دو تابع هدف در نظر گرفته شده است از الگوریتم ژنتیک چندهدفه ( با مفهوم مرتبسازی نامغلوب) به عنوان بهینهساز استفاده شده است که قادر به ایجاد مجموعهای از حلهای بهینه تحت عنوان پرتو فرانت میباشد. جهت انتخاب یک حل نهایی از میان پرتو فرانتها در این مقاله روشی بر مبنای منطق فازی تحت عنوان درجه رضایتمندی مطرح گردیده است. از نقاط قوت این تحقیق میتوان به جامعیت آن (تعداد موضوعات درگیر در طراحی، تعداد متغیرهای طراحی و قیود مساله) و همچنین ارائه یک روش ساده و موثر جهت انتخاب حل نهایی اشاره کرد. نتایج بهینهسازی نشاندهنده کارآمدی ساختار تدوین شده و همچنین روش پیشنهادی میباشند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| بهینهسازی طراحی چندموضوعی؛ هواپیمای بی سرنشین؛ تابع درجه رضایت مندی؛ منطق فازی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 616 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 513 |
||